تحلیل ذینفعان صنعت گردشگری پزشکی: ارایهی راهبردهای مؤثر در شهر اصفهان
نویسندگان
1 استادیار، مدیریت خدمات سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاعات پزشکی، مدیریت سلامت و مرکز تحقیقات اقتصادی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 انشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، مدیریت خدمات بهداشتی، دانشکده مدیریت و اطلاعات پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول) ایمیل: z_agharahimi@yahoo.com
3 استادیار، مدیریت خدمات سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاعات پزشکی، مدیریت سلامت و مرکز تحقیقات اقتصادی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، جامعه شناسی پزشکی، دانشکده مدیریت و اطلاعات پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان علوم، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: گردشگری پزشکی یکی از صنایع پرشتاب در جهان است و کشورهای مختلفی برای توسعهی آن تلاش میکنند. سیاستگذاران و تصمیمگیران صنعت گردشگری پزشکی برای موفقیت در این حوزه ابتدا باید ذینفعانی راکه از یک سو میتوانند از صنعت تأثیر بپذیرند و از سوی دیگر برآن تأثیر بگذارند، شناسایی و جایگاه آنان را برای همکاری و مشارکت مشخص نمایند. از این رو هدف مطالعهی حاضر، شناخت و تحلیل ذینفعان صنعت گردشگری پزشکی اصفهان و ارایهی راهبردهای مؤثر در توسعهی آن بود. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی بود که به روش مطالعهی کیفی در سال 1390 انجام شد. در مرحلهی اول ذینفعان کلیدی گردشگری پزشکی در استان اصفهان شناسایی و در مرحلهی دوم با ذینفعان کلیدی صنعت گردشگری پزشکی مصاحبه شد. به منظور تحلیل دادهها از مراحل تحلیل ذینفعان استفاده شد و در نهایت راهبردهای توسعهی گردشگری پزشکی ارایه گردید. یافتهها: ذینفعان کلیدی صنعت گردشگری پزشکی در اصفهان به 9 دستهی اصلی تقسیمبندی شدند. این ذینفعان شامل استانداری، ادارهی کل میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی، نظام پزشکی، ارایه دهندگان خدمات بخش بهداشت و درمان، ارایه دهندگان خدمات گردشگری، بانک توسعهی صادرات، سرمایهگذاران بخش خصوصی و اتاق بازرگانی بودند. ویژگی ذینفعان نشان داد که از میان ذینفعان، روابط بینالملل دانشگاه علوم پزشکی، ادارهی کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و کلینیک از برنامهی دولت در زمینهی گردشگری پزشکی آگاهی کامل داشتهاند. از نظر قدرت ذینفعان، بیمارستان خصوصی، نظام پزشکی، سرمایهگذار و دانشگاه علوم پزشکی دارای قدرت زیاد بودند. از میان ذینفعان، دانشگاه علوم پزشکی، کلینیک، بیمارستان خصوصی و ادارهی کل میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری در موضع کاملاً موافق قرار داشتند. با توجه به تحلیل ذینفعان، راهبردهای مؤثر شامل راهبردهای متمرکز بر افزایش قدرت، راهبردهای متمرکز بر افزایش موافقت و راهبردهای متمرکز بر حفظ موضع بود. نتیجهگیری: در صنعت گردشگری پزشکی اصفهان ذینفعان مختلفی وجود دارند، بنابراین میتوان با طراحی شبکهی ذینفعان گردشگری پزشکی، تشکیل شورای استانی گردشگری پزشکی و مشخص شدن نقش و وظایف هر یک از ذینفعان، به صورت نظاممند و منسجم در راستای توسعهی گردشگری پزشکی اصفهان برنامهریزی، سیاستگذاری و تصمیمگیری نمود و راهبردهای مؤثری را در جهت تحقق اهداف مربوط به کار گرفت
