نقش واسطهای کارکردهای اجرایی در رابطه بین فرزندپروری مثبت و پرخاشگری
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و رواشناسی، دانشکاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و رواشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
doi
10.30473/etl.2025.71095.4192چکیده
هدف از پژوهش حاضر پیشبینی پرخاشگری بر اساس فرزندپروری مثبت با نقش واسطهای کارکردهای اجرایی بود. روش پژوهش از نظر هدف بنیادی و با روش همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانشآموزان متوسطه اول منطقه 15 شهر تهران تشکیل میداد که، نمونهای به شیوه در دسترس شامل 261 دانشآموز انتخاب شدند. همچنین جهت گردآوری دادهها از پرسشنامه نقص در کارکردهای اجرایی (سلطانی و همکاران، 1397)، پرسشنامه پرخاشگری (اکبری بلوطبنگان و همکاران، 1395) و مقیاس فرزندپروری مثبت (ناجی و همکاران، 1399) استفاده شده است. برای آزمون فرضیهها از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری بهره برده شد. نتایج پژوهش نشان داد که فرزندپروری مثبت با پرخاشگری رابطه منفی داشته و کارکردهای اجرایی نقش میانجی ایفا میکند. در این راستا میتوان گفت فرزندپروری مثبت به والدین کمک میکند تا در مواقع تنش و استرس، با آرامش و مهارت به فرزندانشان واکنش نشان دهند. همچنین کارکردهای اجرایی میتوانند به عنوان پیشنیازهای مهمی برای فرزندپروری مؤثر و کاهش پرخاشگری در خانوادهها محسوب شوند. این ارتباطات مثبت و مؤثر در نهایت میتوانند به کاهش پرخاشگری در خانوادهها و افزایش کیفیت زندگی خانوادگی کمک کنند چرا که، درک و پرداختن به نقش کارکردهای اجرایی در این رابطه ممکن است پیامدهایی برای توسعه مداخلات هدفمند در جهت تقویت شیوههای والدین و ترویج رفتارهای سازگار نوجوان داشته باشد.