پیش بینی مهارتهای کارآفرینی دانشجویان آموزش از دور بر اساس یادگیری فعال با نقش واسطهای خودکارآمدی کارآفرینی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30473/etl.2025.73653.4346چکیده
این پژوهش با هدف تعیین رابطه یادگیری فعال با مهارتهای کارآفرینی با تأکید بر نقش میانجی خودکارآمدی کارآفرینی دانشجویان دانشگاه پیام نور شهرستان بوکان در سال تحصیلی 04-1403 انجام شد. روش تحقیق، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور مرکز بوکان که حدودا 550 نفر هستند، میباشد. روش نمونهگیری تصادفی – طبقه ای است. طبق فرمول کوکران تعداد نمونه آماری برابر 230 (138 زن و 92 مرد) بهدست آمده است و پس از توزیع پرسشنامه تعداد 225 (135 زن و 90) پرسشنامه تکمیل شده، جمعآوری گردید. بهمنظور گردآوری دادهها ، از پرسشنامه یادگیری فعال لابناوکس (2004)، پرسشنامه استاندارد مهارتهای کارآفرینی بیچ(2007) و پرسشنامه خودکارآمدی کارآفرینانه دینابل و همکاران (1999) استفاده شده که روایی و پایایی پرسشنامهها بررسی و تایید شد. جهت تجزیه وتحلیل داده-ها و بررسی فرضیات تحقیق، از روشهای آمار توصیفی نظیر میانگین و انحراف استاندارد و روشهای آمار استنباطی نظیر نرمال بودن جامعه و ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون تک متغیره و چند متغیره و معادلات ساختاری استفاده گردیده که تمامی این محاسبات با استفاده از نرم افزار SPSS انجام گرفته است. یافتهها نشان داد که رابطه یادگیری فعال و خودکارآمدی کارآفرینی با مهارتهای کارآفرینی و همچنین یادگیری فعال و خودکارآمدی کارآفرینی با مهارتهای کارآفرینی به تفکیک معنادار است. پس نتیجه می-گیریم که از روی متغیرهای پیشبین یادگیری فعال و خودکارآمدی کارآفرینی میتوانیم تغییرات متغیر ملاک یعنی کار آفرینی را پیشبینی کنیم. بهعبارتی هر چه میزان یادگیری فعال و خودکارآمدی کارآفرینی بیشتر باشد، دانشجویان از مهارتهای کارآفرینی بیشتری برخوردار میشوند.