فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در روش­های متداول طراحی لرزه­ای، که نیروی اعضا به حد مقاومت محدود می­گردند، عملکرد سازه به طور مستقیم در طراحی وارد نمی­شود. تنها موردی که در روش نیرو به عنوان کنترل عملکرد سازه لحاظ می­گردد، کنترل جابجایی نسبی سازه در گام نهایی طراحی است. این ضعف روش طراحی مبتنی بر نیرو، سبب شده که توجه ویژه­ای به روش­های طراحی مبتنی بر عملکرد معطوف گردد. روش طراحی پلاستیک بر اساس عملکرد یکی از روش­های طراحی عملکردی است که در آن سطح خرابی و مکانیزم خرابی مطلوب در گام­های نخستین طراحی از پیش مشخص است. انتظار می­رود که سازه طراحی شده با روش مذکور از لحاظ رفتاری انطباق بیشتری با مکانیزم مطلوب داشته باشد. در این تحقیق هر دو روش طراحی برای سازه­های چهار، هشت، دوازده و شانزده طبقه به کار گرفته شده و رفتار غیرخطی سازه­ها با تحلیل­های غیرخطی استاتیکی و دینامیکی بررسی شده‌است. تحلیل­های انجام شده نشان می­دهد سازه­های طراحی شده با روش پلاستیک بر اساس عملکرد دارای مکانیزم خرابی نزدیک­تری به آنچه در روند طراحی فرض شده‌است، می­باشند. همچنین سازه­های مذکور در تحلیل استاتیکی غیرخطی، شکل ­پذیری بیشتری از خود نشان داده اند. در این سازه­ها، توزیع مفاصل پلاستیک در تحلیل دینامیکی غیرخطی به صورت یکنواخت و فراگیر است. همچنین تمرکز خرابی شدید و مکانیزم موضعی در ستون­های سازه های طراحی شده با روش طراحی پلاستیک براساس عملکرد به دلیل مقاومت بیشتر آن­ها ایجاد نمی ­شود.