بررسی تأثیر عوامل متفاوت فیزیکی- شیمیایی بر مکانیسم جذب بلور ویوله با استفاده از نانولوله‌های کربنی گرافن‌اکسید و امکان بازیافت مجدد آن‌ها

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه محیط‌زیست، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

2 گروه شیمی، دانشگاه پیام نور مرکز سقز، سقز، ایران

3 - استادیار، گروه محیط‌زیست، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

4 دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

doi
چکیده

در این پژوهش از نانو ساختارهای کربنی به‌عنوان جاذب استفاده شده است. به این منظور گرافن‌اکسید به روش هامر ساخته شد، و اکسیداسیون گرافیت و لایه‌لایه شدن آن به‌وسیله پرمنگنات پتاسیم در حضور اسیدسولفوریک (همراه با تری متوکسی‌سیلان) اصلاح شد. همچنین، نانولوله‌های کربنی چندجداره توسط گروه‌های کربوکسیلی با حضور اسیدکلروسولفونیک و پیریدین در حمام یخ مخلوط شده و عامل‌دار شدند. سپس با استفاده از آنالیزهای FT-IR و SEM شناسایی شده و برای حذف ماده رنگی بلور ویوله از محلول آبی، مورد بررسی قرار گرفت. سپس تأثیر پارامترهای pH، مقدار اولیه‌ی جاذب و غلظت اولیه‌ی آنالیت در فرایند جذب بررسی شد. داده‌های به دست آمده با مدل‌های متفاوت سینتیکی و هم‌دماهای متفاوت تطبیق داده شده و در هر مورد، پارامترهای معادله مربوطه گزارش شد. همچنین، قدرت بازیافت جاذب سنتز شده و قابلیت استفاده‌ی مجدد از آن نیز بررسی شد. نتیجه‌ها بیانگر آن است که، جاذب نانولوله کربنی اصلاح شده با اسیدسولفونیک دارای کارایی بهتری نسبت به جاذب گرافن‌اکسید اصلاح شده با اسیدسولفونیک است.