ارزیابی عملکرد جداساز غلطکی درون قفس بر رفتار خرابی پیشرونده پلهای کابلی مطالعه موردی پل کابلی بیل امرسون
نویسندگان
1 دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه کردستان سنندج، ایران،
2 تهران-میرداماد-سیفیه شرقی- پلاک 36 طبقه سوم شرقی
doi
10.22060/ceej.2019.16458.6236چکیده
بروز خرابی در یک عضو سازه چنانچه منجر به خرابی دیگر عضوهای سازه شود، میتواند ایمنی سازه را تهدید نماید. این پدیده که اخیرا مورد توجه طراحان و مهندسان قرار گرفته، خرابی پیشرونده شناخته میشود. خرابی پیشرونده بهخصوص در زمان وقوع زمین لرزههای شدید، میتواند پایداری سازهها را بهطور کلی مورد تهدید قرار داده و منجر به انهدام آنها شود. در این پژوهش سعی شده تا عملکرد پلهای کابلی جداسازی شده با استفاده از جداسازهای نوین غلطکی درون قفس تحت بارهای لرزهای حوزهی نزدیک گسل و بعد از حذف یک کابل از آن مورد مطالعه قرار گیرد. به همین منظور پل کابلی جداسازی شدهی بیل امرسون تحت سه رکورد لرزهای حوزهی نزدیک و بعد از حذف یک کابل مورد بررسی قرار گرفته و تاثیر مکانیسم خودنگهدار جداساز غلطکی درون قفس بر ممانعت از وقوع خرابی پیشرونده در پل مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان میدهد استفاده از جداساز غلطکی درون قفس با مکانیسم خودنگهدار موجب افزایش سختی جداساز و نیروی مقاوم آن تا 10 برابر شده که کاهش نیروی کابلهای مجاور کابل حذف شده را تا 30 درصد موجب میگردد. در نتیجه جابهجایی تحت رخدادهای لرزهای حوزهی نزدیک گسل و تحت پدیدهی حذف کابل تا حدود 45 درصد کاهش مییابد. در مواردی که گسیختگی در بحرانی ترین حالت، یعنی خرابی در کابل متصل کنندهی انتهای عرشه به بالای پایه، مکانیسم خودنگهدار باعث جلوگیری از توسعهی خرابی به کابلهای مجاور شدهاست. این در حالی است که عدم استفاده از جداساز غلطکی درون قفس و مکانیسم خود نگهدار موجب گسترش خرابی و به طبع آن بروز خرابی پیشرونده و انهدام کامل میگردد.