بررسی بزرگساختاری و ریزساختاری تاثیر آب دریا بر فرآیند تثبیت خاکهای رُسی با آهک و نانوسیلیس
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشگاه هرمزگان
2 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
3 استادیار دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه هرمزگان
doi
10.22060/ceej.2020.16500.6256چکیده
در بسیاری از مناطق ساحلی به علت کمبود آب شیرین محدودیتهای فراوانی برای استفاده در فرآیند تثبیت خاک وجود دارد. از سوی دیگر بهعلت گستردگی آبهای شور در سطح زمین نیاز به مطالعات بیشتری در مورد اثرات استفاده از آب شور در بهسازی خاک است. از این رو در این مقاله با انجام آزمایشهای بزرگ ساختاری و ریزساختاری به مطالعه اثر یونهای موجود در آب دریا، بر فرآیند تثبیت شیمیایی خاکهای رُسی با آهک و نانوسیلیس پرداخته شدهاست. برای تثبیت خاک رُس کائولینیت از مقادیر مختلف آهک، نانوسیلیس، آب مقطر و آب دریای خلیجفارس استفاده شدهاست. نمونه رُسی کائولینیت با مقادیر مختلف آهک و نانوسیلیس اصلاح و عملآوری شدهاست. در این راستا آزمایشهای دانهبندی، حدود اتربرگ، تغییرات pH نمونهها، تغییرات مقاومت فشاری در طی زمان مورد بررُسی قرار گرفته است و همچنین برای ارزیابی ریزساختاری از آنالیز پراش اشعه ایکس استفاده شدهاست. براساس نتایج حاصل شده مقاومت تکمحوری نمونههای فاقد مواد افزودنی که با آب دریا ساخته شدهاند نسبت به نمونههای حاوی آب مقطر بهبود یافته است. همچنین در حالتی که نمونهها توسط 6% آهک اصلاح شدهاند، مقاومت نمونههای حاوی آب دریا نسبت به نمونههای آب مقطر در دوره عملآوری 28 روزه 4 درصد افزایش یافته است.