مدل ساختاری انگیزه پیشرفت بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده با نقش واسطه ای خودناتوان سازی تحصیلی در دانش آموزان دارای اضطراب تحصیل دختر دوره دوم ابتدایی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران.
2 استادیار، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران
doi
10.30473/etl.2024.70932.4184چکیده
چکیدههدف از این پژوهش طراحی یک مدل ساختاری برای پیشبینی انگیزه پیشرفت بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده با متغیر میانجی خودناتوانسازی تحصیلی در دانشآموزان دارای اضطراب تحصیل دختر دوره دوم ابتدایی بود.روش این پژوهش از نظر هدف توصیفی از نظر نوع همبستگی بود. جامعه آماری دانشآموزان دختر پایه دوم ابتدایی دارای اضطراب تحصیل بودند. از طریق غربال و فرمول کوکران 140 دانشآموز به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه اضطراب تحصیل گادزلا (1991)، انگیزش پیشرفت هرمنس (1970)، الگوهای ارتباطی خانواده فیتزپاتریک (2002) و پرسشنامۀ خودناتوانسازی جونز و رودولت (1982) بود. برای تحلیل دادهها از طرحهای پیشرفته همبستگی (تحلیل مسیر) از طریق اسمارت پی ال اس استفاده شد.نتایج نشان داد الگوی ارتباطی خانواده (جهتگیری همنوایی و گفت و شنود) بر انگیزش پیشرفت تحصیلی دانشآموزان دارای اضطراب تحصیل رابطه معناداری داشت. جهتگیری همنوایی رابطه غیرمستقیم و جهتگیری گفتوشنود رابطه مستقیم بر انگیزه پیشرفت تحصیلی داشت. همچنین الگوهای ارتباطی خانواده با نقش واسطهای خودناتوانسازی تحصیلی بر انگیزه پیشرفت دانشآموزان رابطه معناداری داشت.در مجموع در این تحقیق نشان داده شد که الگوهای ارتباطی خانواده نقش مهمی در انگیزه پیشرفت دانشآموزان دارای اضطراب تحصیل دارد.