بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس درگیری تحصیلی دانشجویان

نویسندگان

1 استادیار گروه روان شناسی تربیتی ، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

2 کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، دانشگاه الزهرا

3 دانشیار گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.30473/etl.2024.70836.4177
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس درگیری تحصیلی فرد-موقعیت تدوین‌شده برای دانشجویان توسط آلونسو-تاپیا، مرینو-تجدور و هورتاس (2022)، انجام شد. در این مقیاس چهار مولفه شناختی، رفتاری، هیجانی و عاملیت در پنج موقعیت تحصیلی برای دانشجویان ارزیابی شد. جامعه آماری کلیه دانشجویان کارشناسی ورودی سال‌های 1398 تا 1401 دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه الزهرا بودند؛ که پس از درخواست همکاری از همه آن‌ها، 362 دانشجو در پژوهش شرکت کردند. برای گرداوری داده‌ها از سه مقیاس درگیری تحصیلی فرد-موقعیت برای دانشجویان آلونسو-تاپیا، مرینو-تجدور و هورتاس (2022)، مقیاس درگیری تحصیلی ریو (2013) و مقیاس اهمال‌کاری تاکمن (1991) استفاده شد. پس از گردآوری داده‌ها، سه مدل تحلیل عاملی تاییدی شامل مدل تک عاملی، مدل مرتبه دوم و مدل سلسه مراتبی چند صفتی ارزیابی شد و مدل چند صفتی در مقایسه با سایر مدل‌ها، دارای برازش بهتری بود. به عبارت دیگر، مدل درگیری تحصیلی و مولفه‌هایش تحت تاثیر موقعیت‌های یادگیری خاصی که دانشجویان با آن مواجه می‌شوند، برازش بهتری با داده‌های دانشجویان داشت. در بررسی روایی همگرا و واگرا، مقیاس درگیری تحصیلی (ریو، 2013) همبستگی مثبت و معنادار و مقیاس اهمال‌کاری (تاکمن، 1991) همبستگی منفی و معنادار با مقیاس درگیری تحصیلی فرد-موقعیت برای دانشجویان داشت. ضریب پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ و امگا مک‌دونالد به ترتیب 871/0 و 875/0 به دست آمد. در مجموع، مدل‌درگیری ‌تحصیلی و مولفه‌هایش تحت تاثیر موقعیت‌های یادگیری خاصی که دانشجویان با آن مواجه می‌شوند، برازش بهتری با داده‌های دانشجویان داشت