ارزیابی تاثیر الیاف ماکروسینتتیک بر ضخامت و شاخص هزینهی ساخت روسازیهای بتنی درزدار با در نظر گرفتن اثر مقاومت خمشی پس از ترک خوردگی
نویسندگان
1 گروه راه و ترابری،دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیر کبیر (پلی تکنیک تهران)، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2021.19050.7048چکیده
در نظر گرفتن اثر مقاومت پس از ترکخوردگی و هزینهی ساخت روسازی در طراحی ضخامت روسازیهای بتنی درزدار، منجر به طراحی موثرتر و اقتصادیتر روسازی میگردد. بدین جهت این تحقیق به ارزیابی اثر افزودن الیاف ماکروسینتتیک بر ضخامت و هزینهی ساخت روسازیهای بتنی درزدار، با در نظر گرفتن اثر مقاومت خمشی پس از ترکخوردگی بتن میپردازد. اثر الیاف ماکرو از جنس پلیپروپیلن در مقادیر 0، 1، 2 و 3 کیلوگرم بر مترمکعب بر تغییرات ضخامت و شاخص هزینهی ساخت روسازیهای بتنی درزدار، با در نظر گرفتن مدول گسیختگی و نسبت مقاومت خمشی معادل هر طرح اختلاط در طراحی ضخامت روسازی، بررسی گردید. مشاهده شد که افزودن الیاف ماکرو، باعث کاهش ضخامت روسازی بتنی درزدار تا میزان 25 درصد گردید. بیشترین نرخ کاهش ضخامت روسازی در مقدار مصرف الیاف 0 تا 1 کیلوگرم اتفاق افتاده، و با افزودن بیشتر الیاف، کاهش ضخامت چشمگیر بیشتری رخ نداد. افزودن الیاف، باعث افزایش شاخص هزینهی ساخت روسازی تا میزان 57 درصد شد. مصرف الیاف ماکروسینتتیک تا مقدار 1 کیلوگرم بر متر مکعب، باعث ایجاد کمترین نرخ رشد شاخص هزینه روسازی، نسبت به مقادیر مصرف دیگر گردید. نتیجه شد که با در نظر گرفتن شدت رشد شاخص هزینهی روسازی، میتوان مقدار مصرف بهینهی الیاف ماکروسینتتیک را جهت کاهش اقتصادی ضخامت روسازی تعیین کرد که در این تحقیق، به مقدار 1 کیلوگرم بر متر مکعب بهدست آمد.