فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ترک­خوردگی ناشی از جمع‌شدگی خمیری در روسازی بتنی، محلی برای ورود آب و مواد خورنده به داخل روسازی بوده و باعث کاهش دوام و در نهایت شکست دال روسازی می‌گردد. استفاده از الیاف، یکی از راه‌های کنترل و کاهش این ترک‌ها است. این پژوهش، به بررسی اثر افزودن الیاف پلیمری ماکرو در مقایسه با الیاف پلیمری میکرو بر ترکخوردگی ناشی از جمعشدگی خمیری بتن، می‌پردازد. بدین منظور از یک نوع الیاف میکرو پلیپروپیلن و دو نوع الیاف ماکرو پلیپروپیلن در درصد حجمی 1.0 %در ساخت نمونه‌ها استفاده شد. آزمایش‌های مکانیکی شامل مقاومت فشاری و خمشی و آزمایش ارزیابی ترک‌خوردگی ناشی از جمع‌شدگی خمیری بر اساس 1579 C ASTM در شرایط محیطی شامل رطوبت نسبی هوا 20 ،%سرعت جریان باد 30 کیلومتر بر ساعت و در دو دمای 35 و 40 درجه سانتیگراد انجام شد. نتایج نشان داد نمونه‌های بتن حاوی هر دو نوع الیاف ماکرو و میکرو در کنترل ترک‌خوردگی‌ها عملکرد مناسب تری نسبت به نمونه‌های شاهد داشتند. در این میان، الیاف میکرو در کنترل عرض ترک‌خوردگی در هر دو دمای آزمایش شده، عملکرد بهتری داشتند. در مقابل، الیاف ماکرو در کاهش طول ترک‌خوردگی، به ویژه در دماهای بالاتر، اثر بهتری از خود نشان دادند. استفاده از الیاف ماکرو می‌تواند تا حد قابل توجهی منجر به کاهش ابعاد و مساحت ترک‌خوردگی ناشی از جمع‌شدگی خمیری در روسازی‌های بتنی گردد.