واکاوی ادراک و تفسیر زنان متأهل تهرانی از حکم فقهی تمکین خاص
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مطالعات زنان دانشگاه ادیان و مذاهب،قم، ایران
2 دانشیار پژوهشکده زن و خانواده، قم، ایران
3 استاد گروه جامعهشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22095/jwss.2025.519828.3674چکیده
در چارچوب فقه اسلامی، تمتع جنسی زن و مرد تنها در قالب عقد ازدواج مشروع است که در قالب احکام شرعی تمکین، تکالیف و حقوق آنان را تعریف میکند. در جامعه ایران امروز، بهویژه در کلانشهر تهران، زنان متأهل با چالشهای ناشی از تلاقی انتظارات مدرن و سنتی، و قرائتهای متنوع از رابطه زناشویی و همراهی آن با ترویج تفکرات فردگرایی مواجه شدهاند؛ که زنان را به بازنگری در نقشهای خود سوق داده است. بر این اساس پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی و رویکرد پدیدارشناسی تفسیری و مصاحبه نیمهساختاریافته، ادراک و تفسیر زنان متأهل و متشرع تهرانی ازحکم فقهی تمکین (خاص) که به حوزه خصوصی و مهم رابطه زوجین یعنی رابطه جنسی می پردازد، را مورد مطالعه قرار داده است. مشارکتکنندگان در این پژوهش را زنان متأهل مسلمان تهرانی که در محدوده سنی بین 35 تا 50 سال هستند و حداقل 5 سال از زندگی مشترک آنها میگذرد و با نمونهگیری هدفمند انتخاب شدهاند تشکیل می دهند. یافته ها در پنج مضمون اصلی «بازنمایی قدرت و کنترل»، «زیرساختهای فرهنگی و معرفتی»، «تجربه جنسی زنانه»، «تعارض نقشهای زناشویی»، و «توازن در مشارکت» نشان میدهند که تمکین درکشده، مفهومی چندلایه و پویاست که تحت تأثیر ساختارهای اجتماعی، فرهنگی، دینباوری، و روابط قدرت، شکل میگیرد و تجربهای پیچیده از اطاعت محض، همدلی و مذاکره، نادیده انگاری زن، تدبیر تعامل با همسر و بازآفرینی رابطه را برای زنان رقم می زند.