واکاوی حکم فقهی اتلاف جنین‌های اضافی در روش ایکسی درمان ناباروری

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران

2 استادیار گروه فقه ومبانی حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران

3 دانش آموخته مرکز فقهی ائمه اطهار (ع)، قم، ایران، دانشجوی دکترای فقه و مبانی حقوق اسلامی، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.22095/jwss.2025.447539.3423
چکیده

درصدی از زوجها نابارورند و برخی از آن‌ها برای بچه‌دار شدن نیاز به روش‌های درمان ناباروری یا کمک باروری دارند. یکی از روش‌های درمان ناباروری روش ایکسی یا میکرواینجکشن است که در آزمایشگاه نمونه انزال مرد تهیه و اسپرم‌ها پس از آماده‌سازی و شست‌وشو در مجاورت تخمک قرار داده می‌شوند و با وسایل پیشرفته به داخل سیتوپلاسم تخمک تزریق می‌شوند تا لقاح صورت گیرد و جنین در محیط آزمایشگاه ایجاد شود. در این روش برای اینکه درصد موفقیت بیشتر باشد چندین جنین می‌سازند و جنسیت آن‌ها را تعیین می‌کنند سپس یکی را با انتخاب والدین در رحم مادر قرار می‌دهند و جنین‌های اضافی را یا از بین می‌برند یا منجمد می‌کنند تا در صورت شکستِ درمان، از آن‌ها در درمان بعدی استفاده کنند. پرسش اصلی این جستار این است که حکم فقهیِ اتلاف و از بین بردن جنین‌های اضافی در روش ایکسیِ درمان ناباروری چیست؟ نوشتار حاضر به صورت تحلیلی توصیفی به بررسی و نقد ادله جواز و عدم جواز پرداخته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که اتلاف و از بین بردن جنین‌های اضافی جایز است و اشکالی ندارد.