توانمندسازی حقوقی زنانه-مادرانه در گرایش به فرزندآوری؛ از حقوق اجتماعی-اداری تا حقوق کانونی-خانوادگی
نویسندگان
1 استادیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی (گروه حقوق)، دانشگاه یاسوج، یاسوج،ایران
2 دکترای فقه و مبانی حقوق
3 دانش آموخته پزشکی عمومی، مدیر شبکه بهداشت و درمان، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج
doi
10.22095/jwss.2025.489352.3585چکیده
زن به عنوان جنسی از بشر در نظام آفرینش محل ظرفیت پذیرش نقش های گوناگون است و همواره مبتلابه حقها و مسئولیتهای متناسب با ذات خویش در نگارههای متفاوت (همسری، مادری و ...) میباشد که هر کدام از این نقشها واجد اقتضائات حقوقی خاصی هستند. دو گانهی «زنانه- مادرانه» یا «همسرانه-مادرانه» از جمله نقش ها و ساحت هایی است که این جنس از بشر در دو سر طیف آن حضور می یابد. نقطه عزیمت این بحث، گذار به نقش همسرانه و سپس نگارهی مادرانه در پرتو حمایت های ارفاقی (ایجابی و سلبی) از نوع هنجاری-قانونی است که در این مقاله سعی بر نقد و بازنمایی وضعیت نامطلوب موجود و شناسایی ظرفیتهای موجود برای نیل به وضعیت بهینه در ارتقاء جایگاه وی به نقش-های دوگانه موصوف و تلاش برای ایجاد توانمندسازی در این راستا بوده است. از این رو با نگاهی به وجوه سهگانه اجتماعی، اخلاقی و خانوادگی، ضمن ارزیابی کاستیهای حقوقی، با واکاویِ وثیق درصدد معرفی ظرفیتهای قانونی برای ارتقاء و توانمندسازی زنان در جایگاه همسری و مادری برآمده و راهبردهایی برای تحول تصمیمی و تقنینی در سطوح سیاستگذاری تا تاکتیکهای اجرائی، در هر حوزه ارائه میشود.