عوامل روانشناختی موثر در مهارت تیراندازی مراکز آموزش پلیس ایران(اولویت ها و راهبردها)

نویسندگان

1 استادیار، مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران.

2 استاد، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 دانشیار، گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

4 استادیار، مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران.

5 دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/etl.2024.69537.4102
چکیده

هدف پژوهش شناسایی عوامل روان‌شناختی موثر در مهارت تیراندازی مراکز آموزش پلیس ایران بود. یافته‌های تحقیق با توجه به مراحل اجرای تحقیق، در دو بخش یافته‌های حاصل از مطالعات اسنادی و یافته‌های حاصل از مصاحبه‌ها در قالب روش نظریه‌پردازی داده‌بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین (1998) با هم ترکیب شد. مشارکت‌کنندگان در پژوهش شامل خبرگان دانشگاهی مدیریت‌ ورزشی، علوم انتظامی، مراکز آموزشی، اساتید و مربیان تیراندازی پلیس با نمونه‌گیری به روش نظری (قضاوتی) بودند. جامعه آماری شامل 300 نفر بود که با استفاده از جدول مورگان تعداد 170 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و ابزار پژوهش پرسش‌نامه محقق ساخته مستخرج از بخش کیفی در بین آنها توزیع شد که طی مصاحبه با صاحب‌نظر بیستم اشباع نظری حاصل گشت. روش مورد استفاده برای جمع‌آوری داده‌های پژوهش، به صورت ترکیبی آمیخته اکتشافی متوالی به‌کار برده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با کدگذاری‌های باز، محوری و انتخابی اسناد و مصاحبه‌های نیمه‌ساختار‌یافته در طی سه دور مصاحبه تا رسیدن به اجماع نظری جهت شناسایی مقوله‌های پدیدۀ مرکزی، شرایط علّی، زمینه‌ای، مداخله‌گر، راهبردها و پیامدها انچام شد. ابزار پژوهش برگه‌های کدگذاری طبق دستورالعمل محقق‌ساخته بودند که روایی آن توسط اعضای گروه پژوهش تأیید شد و پایایی آن نیز با معیار پی‌اسکات 95/0 محاسبه شد. عوامل روان‌شناختی موثر در مهارت تیراندازی مراکز آموزشی پلیس ایران این‌گونه شناخته شد: 1. عوامل محیطی در اجرای عملکرد تیرانداز؛ 2. اضطراب و ترس هنگام مسابقه؛ 3. آگاه نبودن از دلیل و انگیزه شرکت در مسابقات؛ 4. نسبت دادن ارزش خود به توانایی‌ها در اجرای مسابقه ورزشی؛ 5. تغییرپذیری در تمرکز توجه؛ 6. عملکرد ضعیف پس از برگشت به حالت اولیه؛ 7. اعتماد به نفس؛ 8. انگیزه؛ 9. کنترل عاطفی؛ 10. تمرکز.