تدوین مدل پیشرفت تحصیلی دانشجویان آموزش از دور بر اساس درگیری تحصیلی والدین با نقش واسطه‌ای ارزش تکلیف، احساس تعلق به دانشگاه و تلاش تحصیلی

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/etl.2024.69955.4127
چکیده

هدف این تحقیق ارائه الگوی پیش‌بینی پیشرفت تحصیلی دانشجویان آموزش از دور بر اساس درگیری تحصیلی والدین با نقش میانجی ارزش تکلیف، احساس تعلق به دانشگاه و تلاش تحصیلی بود. نمونه مطالعه‌شده 300 دانشجوی کارشناسی دانشگاه پیام نور مرکز خوی در سال تحصیلی 1403-1402 بودند، که به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌ای متشکل از خرده مقیاس ارزش تکلیف (پینتریچ و همکاران، ۱۹۹۱)، احساس تعلق (وانگ، وایت و اکلز، 2011)، تلاش تحصیلی (دوپیرات و مارین، ۲۰۰۵) و خرده مقیاس درگیری تحصیلی والدین بود. پیشرفت تحصیلی نیز از طریق درج سوالی در خصوص معدل تحصیلی دانشجویان از طریق خودگزارش‌دهی سنجیده شد. برای تحلیل داده‌ها از طرح‌های پیشرفته همبستگی (تحلیل مسیر) استفاده شد. نتایج پژوهش به طور کلی نشان داد که رابطه درگیری تحصیلی والدین و پیشرف تحصیلی دانشجویان آموزش از دور، تحت تأثیر ابعاد درگیری تحصیلی عاطفی و رفتاری است. به گونه‌ای که اثر مستقیم درگیری تحصیلی والدین بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان تأیید نشد اما درگیری تحصیلی والدین از طریق احساس تعلق به دانشگاه، ارزش تکلیف و تلاش تحصیلی اثر غیرمستقم مثبتی بر پیشرفت تحصیلی نشان داد. علاوه براین در رابطه با اثر مستقیم متغیرهای پژوهش بر پیشرفت تحصیلی بیشترین اثر مثبت مربوط به تلاش تحصیلی بود. همچنین ارزش تکلیف نیز بیشترین اثر مستقیم مثبت را روی تلاش تحصیلی و درگیری تحصیلی والدین نیز بیشترین اثر مستقیم را بر ارزش تکلیف نشان داد. درمجموع در این تحقیق نشان داده شد که درگیری تحصیلی والدین اثر غیرمستقیمی بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان آموزش از دور دارد.