مقایسه پرخاشگری و قانونگریزی در نوجوانان دارای صفات خودشیفته و عادی
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دکتری روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
4 دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
5 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شبستر، ایران
doi
10.48310/pma.2024.3511چکیده
هدف از پژوهش حاضر مقایسه سطوح پرخاشگری و قانون گریزی در دو گروه از نوجوانان دارای صفات خودشیفته و عادی بود . این پژوهش علی مقایسهای بود و جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان شاغل به تحصیل در مقطع دبیرستان شهر ارومیه بود که از بین آنها 40 دانشآموز دارای سطوح بالای خودشیفتگی و 40 دانش آموز دارای سطوح پایین خودشیفتگی از طریق نمونهگیری خوشهای یک مرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها، پرسشنامهی مقیاس خودگزارشی مشکلات رفتاری نوجوانان آخنباخ (1991) که پایایی مقیاسهای آن از طریق بازآزمایی بین 47/0 تا 81/0 گزارش شدهاست و پرسشنامهی شخصیت خودشیفته آمس، روز و اندرسون (2006) که پایایی این پرسشنامه نیز از طریق بازآزمایی 85/0 گزارش شده است، توسط دو گروه شرکتکننده در پژوهش تکمیل گردید و در گام بعدی دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد نوجوانان دارای صفات خودشیفتگی بالا در مولفههای پرخاشگری و قانونگریزی نمرات بالاتری نسبت به نوجوانان عادی گرفته-اند(0002/0>p). مسئولان آموزش و پرورش نوجوانان دارای اختلال خودشیفتگی را شناسایی و کارآزماییهای بالینی را برای آنها برگزار و برنامههای مداخله سلامت روان را برای آنها اجرا نمایند.