سنجش و رتبهبندی رضایت شهروندان از پایداری مسکن قابل استطاعت (نمونه موردی: مناطق پنجگانه شهر اردبیل)
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل ایران
2 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22067/jgusd.2021.47457.0چکیده
امروزه دولت سعی کرده تا با تأمین مسکن قابل استطاعت برای گروههای کمدرآمد، به مشکل مسکن این اقشار سروسامان دهد. اما پایداری این نوع مسکن و رضایت شهروندان از آنها، بحث مهمی است که باید در خصوص آن تحقیقات وسیعی صورت گیرد. به همین سبب پژوهش حاضر با هدف سنجش رضایتمندی از مسکن قابل استطاعت شهر اردبیل و نهایتاً رتبهبندی مناطق شهر در این خصوص میباشد. پژوهش پیشرو از نظر هدف، کاربردی بوده و از نظر ماهیت و روش، توصیفی- تحلیلی میباشد و جامعه آماری آن، شهروندان شهر اردبیل میباشد. روش تعین حجم نمونه با استفاده از فرمول ریاضی کوکران بوده که 385 نمونه تعین گردیده است. لازم بذکر است که روش نمونهگیری این پژوهش تصادفی طبقهبندی شده متناسب با جمعیت هر منطقه شهری میباشد. به منظور بررسی میزان رضایتمندی از مسکن قابل استطاعت از آزمون t تکنمونهای در قالب نرمافزار SPSS ، برای رتبهبندی مناطق شهری از مدل KOPRAS و برای ترسیم نقشهها از نرمافزار Arc GIS استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داده است که میزان رضایتمندی از مسکن قابل استطاعت شهر اردبیل در حد متوسط است که بیشترین میزان به منطقه یک شهری و کمترین آن هم به منطقه پنج شهری مربوط میباشد و اینکه مناطق پنجگانه شهر اردبیل در سه خوشه رضایتمندی متوسط (منطقه یک با مقدار Qj برابر با 396/0)، رضایتمندی کم (مناطق شهری دو و سه با مقدار Qj برابر با 19/0 و 27/0) و رضایتمندی خیلیکم (مناطق شهری چهار و پنج با مقدار Qj برابر با 10/0 و 06/0) قرار گرفتهاند.