فاکتورهای محیطی مؤثر بر ابتلای به بیماری کووید-19: بررسی شکاف مطالعاتی (مورد پژوهی: شهر تبریز)
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
4 گروه آمار و اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات پیشگیری از آسیبهای ترافیکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
5 مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22067/jgusd.2022.76265.1187چکیده
به منظور کنترل همهگیری کووید-19، متخصصان تلاش داشتهاند تا عوامل محیطی مؤثر بر شیوع همهگیری را شناسایی کنند. اما مروری بر ادبیات موضوع نشان میدهد در شناسایی این عوامل، نظر عموم افراد چندان مدنظر نبوده است. درصورتیکه، ایشان به دلیل تعامل مداوم، میتوانند آگاهی بیشتری نسبت به عوامل تهدیدکننده در محیط زندگیشان داشته باشند. هدف این تحقیق، شناسایی عوامل محیطی است که با وجود اینکه از طریق اختلال در فاصلهگذاری اجتماعی، باعث ایجاد احساس خطر ابتلا به کووید-19 میشوند، در ادبیات موضوع مورد توجه نبودهاند. تحقیق حاضر از نوع اکتشافی است که درآن با استفاده از پرسشنامهای باز، عوامل محیطی مختلکننده بررسی شدهاند. سپس، با استفاده از روش تحلیل محتوا، پاسخها کدگذاری و با استفاده از روش آنتروپیشانون، وزندهی شدهاند. درنهایت، با مقایسه متغیر پراهمیت با متغیرهای حاصل از مرور ادبیات، شکاف مطالعاتی مورد بحث قرار گرفته است. نتایج نشان میدهد که از میان ویژگیهای محیط ساخته شده، برخی از کاربریها (نظیر نانواییها)، ویژگیهای مسیرهای رفتوآمد (نظیر ماشینهای پارک شده) و تسهیلات شهری (نظیر زیرساختهای خرید آنلاین) از نظر عموم افراد میتوانند بر احتمال ابتلا تأثیرگذار باشند. همچنین عواملی نظیر آلودگی صوتی نیز میتوانند با تأثیر بر سلامت روانی بر احساس خطر ابتلا در محیط بیافزایند. بعلاوه، بر اساس نتایج، توجه به میزان رعایت بهداشت فردی و جمعی و برخی از رفتارهای عمومی، در ارتباط با مقوله فرهنگی-اجتماعی، و توجه به دستفروشی، در ارتباط با مقوله ناهنجاریهای اجتماعی، نیز ضروری بنظر می آید. در ضمن، در تحقیق حاضر عوامل محیطی جدیدتری نیز معرفی شدند که در برنامهریزی شهری چندان مورد توجه نبودهاند.