مقایسه تاثیر استفاده از نانومواد معدنی بر عملکرد مخلوط های آسفالت گرم و شیشه ای در برابر خرابی رطوبتی
نویسندگان
1 دانشکده فنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه ارومیه
3 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4 دانشکده فنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22060/ceej.2019.16413.6214چکیده
امروزه، تکنولوژی آسفالت شیشهای به عنوان روشی کارآمد جهت کاهش هزینههای تولید آسفالت، کاهش مصرف سوخت و کاهش آلودگیهای زیست محیطی ناشی از تولید این نوع زباله به شمار میرود. یکی از مشکلات اصلی در جهت توسعه روزافزون آسفالت شیشهای این است که این نوع مخلوط آسفالتی در برابر خرابی رطوبتی ضعیفتر از سایر مخلوطها است. پژوهش حاضر به ارزیابی حساسیتهای رطوبتی مخلوطهای آسفالت شیشهای )حاوی 10 درصد شیشه جایگزین قسمت ریزدانه( و مخلوطهای آسفالت گرم و مقایسهای بین عملکرد این دو نوع مخلوط به همراه تاثیر دو نوع افزودنی نانوآهک هیدراته و نانو کربنات کلسیم در برابر خرابی رطوبتی پرداخته است. ارزیابی حساسیت رطوبتی مخلوطهای آسفالتی از طریق آزمایش مکانیکی لاتمن اصلاح شده تحت استاندارد لاتمن اصلاح شده و آزمایش ترمودینامیکی صفحه ویلهلمی بر اساس روشهای انرژی آزاد سطحی صورت گرفته است. نتایج به دست آمده از آزمایش کشش غیرمستقیم نشان میدهند که مقاومت مخلوطهای آسفالت شیشهای در شرایط خشک بیشتر از مخلوطهای آسفالت گرم است. با این حال، مخلوطهای آسفالت شیشهای تحت شرایط مرطوب با افت مقاومت بیشتری نسبت به مخلوطهای آسفالت گرم مواجه شدهاند. نتایج به دست آمده از آزمایش ترمودینامیکی نیز نشان میدهند که اصلاح هر دو نوع قیر با استفاده از نانو آهک هیدراته و نانو کربنات کلسیم باعث افزایش انرژی آزاد سطحی کل و انرژی آزاد پیوستگی هر دو نوع قیر پایه شده است. این افزایش سبب بهبود مقاومت مخلوطهای ساخته شده با این نوع قیرها در برابر خرابیهای رطوبتی از نوع پیوستگی میشود که یک اثر مثبت در کاهش خرابی رطوبتی به شمار میرود.
