کنترل غیرمتمرکز سازه‌های ساختمانی برشی بلند در برابر گسیختگی‌های سنسور‌‌‌ها و عدم قطعیت در تحریکات زلزله

نویسندگان

1 تبریز-دانشگاه تبریز-بلوار 29 بهمن- دانشکده مهندسی عمران- گروه سازه

2 سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22060/ceej.2019.16541.6266
چکیده

این مقاله از کنترلر مقاوم ∞H با فیدبک استاتیکی خروجی و تئوری نامساوی‌های ماتریسی خطی(LMI )و نیز تعدادی تغییرات در متغیرهای LMI برای مقاوم سازی سازه‌های ساختمانی برشی در مقابل انواع عدم قطعیت‌ها و نیز نیروهای دینامیکی زلزله و باد استفاده می‌کند. برای حفظ عملکرد کل سیستم با وجود از کار افتادن کنترلر مرکزی، جلوگیری از جابه جایی حجم زیادی از داده‌ها بین سنسورها و کنترلر و نیز مسائل اقتصادی، بحث جایگزینی روش کنترل متمرکز با کنترل غیر متمرکز درانواع مختلف شامل کنترل کاملا غیرمتمرکز و کنترل غیرمتمرکزجزئی درگیر و غیردرگیر مورد مطالعه قرار می‌گیرد و سپس میزان مقاومت روش مذکور هم در کنترل متمرکز و هم در کنترل‌های غیرمتمرکز در برابر نیروهای دینامیکی مانند زلزله، عدم قطعیت در تحریکات زلزله و شکست سنسورها ارزیابی می‌شود و با یکدیگر مقایسه می‌شود. در نهایت پاسخ‌های حاصل از الگوریتم کنترلی مورد استفاده با نتایج حاصل از کنترل رگولاتور درجه دوم خطی (LQR )مقایسه می‌شود. برای این ارزیابی دو مثال عددی حل شده‌است. یک سازه‌ی برشی 5 طبقه و یک سازه‌ی برشی 20 طبقه. بر اساس نتایج، الگوریتم مذکور کاملا در برابر گسیختگی سنسورها مقاوم است، همچنین کنترلرهای غیرمتمرکز نتایج بسیار نزدیکی به کنترلر متمرکز دارند. عدم قطعیت تحریکات زلزله تغییراتی در پاسخ‌ها ایجاد می‌کند ولی باز هم پاسخ‌های کنترل شده به طور قابل توجهی کمتر از پاسخ‌های کنترل نشده هستند. لازم به ذکر است که روش مورد استفاده پاسخ‌ها را به صورت قابل ملاحظه‌ای کمتر از روش کنترلی LQR کاهش می‌دهد.