تحلیل وضعیت تابآوری شهر تهران با رویکرد مرور سیستماتیک
نویسندگان
1 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران،تهران،ایران،
2 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران،تهران،ایران
3 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران،تهران،ایران
4 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران،تهران،ایران
doi
10.22067/jgusd.2023.74897.1166چکیده
هدف پژوهش حاضر این است که با استفاده از روش مرور سیستماتیک، مطالعات حوزه تابآوری شهری در تهران را تحلیل کند. نویسندگان با استفاده از کلیدواژههای «تابآوری» و «تابآوری شهری» در پایگاههای اطلاعاتی اس.آی.دی و مگایران مطالعات مربوط به تابآوری شهری در تهران را جستجو کردند. برای انتخاب مطالعات جهت ورود بهمرور سیستماتیک از چارچوب پریسما[1] استفاده شد که درنهایت 55 مطالعه به فرایند مرور سیستماتیک وارد شدند. 49 درصد از مطالعات مرور شده به این نتیجه رسیدند که میزان تابآوری در سطح مناطق شهری تهران متفاوت است. عدم دسترسی یکسان به خدمات شهری، وجود بافت فرسوده در برخی مناطق و متفاوت بودن توانایی مالی و سطح مشارکت اجتماعی ساکنان ازجمله دلایل متغیر بودن تابآوری در سطح مناطق شهری تهران است. علاوهبراین، 38 درصد از مطالعات به این نتیجه رسیدند که وضعیت تابآوری در شهر تهران نامطلوب است؛ که دراینبین سکونتگاههای غیررسمی، بافتهای فرسوده و بافت مرکزی شهر تهران شرایط نامناسبتری داشتند. در مجموع مرور سیستماتیک نشان از دو ویژگی برجسته وضعیت تابآوری شهر تهران دارد. مشخصه اول نشاندهنده وضعیت متفاوت تابآوری در سطح شهر تهران و مشخصه دوم نشان از وضعیت نامناسب تابآوری در برخی از محدودههای شهر تهران میدهد. این نتایج میتواند برای سیاستگذاران و دست اندرکاران مدیریت شهری بسیار حائز اهمیت باشد. بدینسان که با استفاده از نتایج این مطالعه، برنامهریزان و مدیران شهری میتواند سیاستها، طرحها و برنامههای ارتقای تابآوری شهر تهران را متناسب با وضعیت هر کدام از مناطق شهری تهیه، بررسی یا بهروز کنند. [1]. Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA)