تبیین جایگاه جنسیت در تربیت از منظر هستیشناسی پستمدرنیستی و نقد آن از دیدگاه اسلامی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه آموزشوپرورش، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء س، تهران، ایران
2 استادیار گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء س، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء س، تهران، ایران.
doi
10.22095/jwss.2024.394470.3223چکیده
هدف از پژوهش حاضر تبیین جایگاه جنسیت در تعلیم و تربیت پستمدرن با ابتنای بر مبنای هستیشناسی و نقد آن از منظر هستیشناسی اسلامی است. این پژوهش با روش تبیینی – تحلیلی و انتقادی انجام شده است. نتایج پژوهش نشان داد که نگرش پستمدرنیستی منجر به انکار جنسیت، تفاوتهای تکوینی جنسیتی و نقشهای جنسیتی میشود. مخالفت پستمدرنیسم با تفاوتهای دوگانهی جنسیتی به تکثر جنسیتی به معنی بیشماری هویت جنسیتی، میرسد، اما در مقام ارائهی مبانی و تعلیم و تربیت جنسیتی نوعی همسانی را بر میگزیند. در حالی که دیدگاه اسلام مبنی بر پذیرش واقعیت جنسیت و تفاوتهای تکوینی جنسیت است. اسلام در حیطه هستی شناختی، قطعیت تشابه زنان و مردان را در ابعادی، مشخص میکند و در عین حال عدالت جنسیتی در اسلام توجه به تفاوتها در سه حیطهی استعدادها، احکام و نقشهای زن و مرد را مورد تأکید قرار میدهد. از منظر اسلامی، تعلیم و تربیت پستمدرنیسم با در نظر نگرفتن تفاوتهای جنسیتی، علاوه بر ایجاد خلل در شکلگیری هویت یکپارچه انسانی از منظر فردی، خانوادگی و اجتماعی، زمینه بروز مشکلات اخلاقی را هم فراهم میکند.