سنجش و ارزیابی شاخصهای رشد هوشمند در مناطق شهری با تأکید بر مدل تصمیمگیری WASPAS (نمونه موردی: شهر ساری)
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/jgusd.2022.67165.0چکیده
توجه به توسعه کالبدی شهر، یک ضرورت اساسی در برنامههای توسعه شهری محسوب میشود. در ایران گسترش سریع فیزیکی شهرها در قالب رشد بدون برنامه و ناموزون در راستای علل مختلف ازجمله مهاجرتهای بیرویه یکی از مشکلات اساسی شهرها محسوب شده که پدیدهای تحت عنوان پراکنده رویی از نتایج رشد اینگونه است. پراکنده رویی شهری و آثار متعدد اقتصادی و زیستمحیطی آن، صاحبنظران مسائل شهری را به کنکاش جهت یافتن راهبردهایی برای مقابله با این امر واداشت. یکی از این راهبردها، نظریه رشد هوشمند است. رشد هوشمند استراتژی عاقلانهای برای جهت دادن به پراکندگی به سمت پایداری و توسعهی هدفمند است. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی شاخصهای رشد هوشمند در مناطق شهر ساری است.تحقیق حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی است. روش تحقیق با توجه به ماهیت مساله موردمطالعه، توصیفی- تحلیلی است. برای تحلیل دادهها، افزون بر استناد به مطالعات اسنادی و کتابخانهای از روشهای تحلیل آماری استفادهشده و درنهایت رتبه هر یک از مناطق ساری از منظر رشد هوشمند با استفاده از مدل واسپاس ارزیابیشده است. نتایج نشان داد بین مناطق ازنظر شاخصهای رشد هوشمند نابرابری وجود دارد. درواقع شاخصهای رشد هوشمند در مناطق چهارگانه ساری توزیعی نامتعادل دارد.