تحلیل ساختاری روابط عدالت شهری و برنامهریزی رقابتپذیر با تأکید بر نقش واسطهای سرمایه اجتماعی (مورد مطالعه شهر ارومیه)
نویسندگان
1 مدیر دفتر تسهیلگری و توسعه محلی
2 مدیر دفتر تسهیلگری و توسعه محلی
3 دانشجو
doi
10.22067/jgusd.2023.70424.1047چکیده
با بهرهگیری از سرمایه اجتماعی، ظرفیت جامعه برای استفاده و تغییر شکل سیستم بهرهوری شهری، توزیع عادلانه فرصت ها و امکانات (عدالت شهری)، واکنش به انواع فشارها و مشکلات شهری، افزایش مشارکت اجتماعی و ادامه استفاده و تداوم برنامه های شهری (ثبات)، افزایش خواهد یافت. لذا در همین راستا هدف این پژوهش تحلیل ساختاری روابط عدالت شهری و برنامهریزی رقابتپذیر با تأکید بر نقش واسطهای سرمایه اجتماعی در شهر ارومیه بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری نیز کلیه مدیران رده بالا و میانی، معاونین و کارشناسان تخصصی مناطق 5 گانه شهرداری ارومیه به تعداد 545 نفر بود که با استفاده از جدول مورگان نمونه آماری این پژوهش (225 نفر) به شیوه نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب گردید. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامههای استاندارد شده عدالت شهری، برنامهریزی رقابتپذیر و سرمایه اجتماعی بود. روایی ابزار از نظر متخصصین و پایایی مطابق آلفای کرونباخ گزارش شده است. روش تجزیه و تحلیل دادهها مدلیابی معادلات ساختاری بود که نتایج حاصل از آن نشان داد که رابطه مستقیم عدالت شهری بر برنامهریزی رقابت پذیر (31/0) و سرمایه اجتماعی (62/0) مثبت و معنادار است. ارتباط مستقیم سرمایه اجتماعی بر برنامهریزی رقابت پذیر (41/0) مثبت و معنادار است. همچنین رابطه غیر مستقیم عدالت شهری بر برنامهریزی رقابت پذیر با میانجیگری سرمایه اجتماعی (25/0) مثبت و معنادار است. بنابراین برنامهریزی رقابتپذیر بعنوان یک رویکرد نوین و دیدگاه صراحتاً مثبت در مدیریت شهری میتواند با ایجاد سرمایه اجتماعی در شهر زمینه ارتقای عدالت شهری را در شهر ارومیه را فراهم آورد.