بررسی تثبیت خاک با استفاده از نانو پلیمر پلی‌لاتیس (مطالعه موردی: منطقه حسین‌آباد میش مست استان قم)

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس- دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست

2 تهران- دانشگاه تربیت مدرس- دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست- ص.پ. 397-14115

3 دانشگاه تربیت مدرس- دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست

doi
10.22060/ceej.2019.16402.6211
چکیده

فرسایش بادی و گردوغبار ناشی از آن امروزه به صورت یک معضل زیست محیطی، نه تنها مناطق بیابانی بلکه کل کشور را تحت تاثیر خود قرار داده است. شروع بحران ریزگردها در کشور به اوایل دهه هشتاد بازمی‌گردد. ابتدا ریزگردها از غرب و جنوب غربی وارد کشور شدند و به مرورزمان به نواحی مرکزی نیز راه یافتند. گردوغبار تحت تاثیر عوامل مختلف طبیعی و مصنوعی پدید می‌آید؛ روش‌های مختلفی جهت تثبیت خاک نظیر استفاده از بادبند، کاشت گیاه و استفاده از مالچ وجود دارد. استفاده از روش‌های نوین تثبیت خاک به دلیل کاهش اثرات سو بر محیط زیست، جایگزینی مناسب برای مالچ نفتی است. تثبیت خاک با استفاده از نانو پلیمر پلی لاتیس قشر یکنواخت به هم چسبیدهای را به وجود می‌آورد که در برابر سرعت بالای باد مقاوم بوده و اثرات تخریبی کمتری بر روی محیط زیست دارد. در این تحقیق، از خاک منطقه حسین آباد میش مست در نزدیکی دریاچه نمک قم، جهت بررسی تثبیت خاک با استفاده از نانو پلیمر پلی لاتیس استفاده شده است. خاک‌ها پس از گذشتن از الک 2 میلی‌متر در سینی‌هایی به ابعاد 80*80*3 سانتی‌متر و با مقدار 1 ،5/1 و 2 لیتر بر مترمربع پلی لاتیس تثبیت شده‌اند. این نمونه‌ها در بازه‌های زمانی 7 و 30 روزه پس از مالچ پاشی در معرض باد با سرعت‌های 10 ،15 و 20 متر بر ثانیه قرار گرفته و پایداری آنها در برابر باد بررسی شد. نمونه‌های تثبیت شده 7 و 30 روزه با مقدار 1 لیتر بر مترمربع پلی لاتیس در سرعت باد 20 متر بر ثانیه پایداری خود را از دست دادند؛ اما سایر نمونه‌ها در برابر باد با سرعت‌های مختلف، پایداری خود را حفظ نمودند. در نمونه‌های تثبیت شده با 2 لیتر بر مترمربع پلی لاتیس و سرعت باد 20 متر بر ثانیه، غلظت گردوغبار خاک منطقه حسین آباد نسبت به خاک شاهد در تثبیت 7 و 30 روزه به ترتیب کاهشی 60 و 50 برابری داشته و مقدار ذرات ته‌نشین شده در طول کانال نیز کاهش چشمگیری یافت.