بررسی میزان خودراهبری دانشجویان متأثر از الگوی مدیریت آموزش با محوریت تدریس مشارکتی (جیگساو) در درس اصول و فلسفه تعلیم و تربیت
نویسندگان
1 استاد تمام رشته مدیریت آموزشی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دورهی دکتری فلسفهی تعلیم و تربیت دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف از انجام این پژوهش بررسی میزان خودراهبری دانشجویان متأثر از کاربرد الگوی مدیریت آموزش با تأکید بر الگوی تدریس مشارکتی جیگساو در تدریس اصول و فلسفه تعلیم و تربیت است. روش تحقیق از نوع شبه آزمایشی بوده و با استفاده از طرح دو گروهی با پیش آزمون و پس آزمون انجام شده است. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامهی 41 گویهای سنجش خودراهبری فیشر و همکاران (2001) بود. در این پژوهش دو کلاس از دانشجویان کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی شهرستان روانسر به عنوان نمونهی در دسترس مشارکت داشتند. از این دو کلاس، بهطور تصادفی یک کلاس 25 نفری، به عنوان گروه آزمایش و یک کلاس 25 نفری دیگر به عنوان گروه گواه انتخاب شدند. ابتدا پرسشنامهی سنجش خودراهبری، به عنوان پیشآزمون به دانشآموزان هر دو کلاس ارائه شد. گروه آزمایش با استفاده از الگوی مدیریت آموزش و گروه گواه از طریق روش سنتی آموزش دیدند. پس از اتمام دورهی پنج هفتهای، پرسشنامهی سنجش خودراهبری به عنوان پسآزمون به هر دو گروه ارائه شد. جهت تحلیل دادههای آماری از آزمونهای T مستقل، فرمول اندازهی اثر و تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد، تدریس اصول و فلسفهی تعلیم و تربیت با الگوی مدیریت آموزش بر یادگیری خودراهبر دانشجویان دانشگاه آزاد تأثیر معنیدار مثبتی دارد.
