مطالعه ی عوامل مداخله گر در آسیب‌پذیری زنان پس از طلاق

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی و مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.

2 گروه علوم تربیتی و مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.

3 گروه علوم تربیتی و مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.

4 گروه روان شناسی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه الزهرا تهران ایران

doi
10.22095/jwss.2024.462809.3489
چکیده

عوامل مداخله گر می‌توانند منجر به کاهش یا افزایش آسیب پذیری زنان پس از طلاق شوند. این پژوهش با هدف واکاوی عوامل مداخله گر در آسیب پذیری زنان پس از طلاق، در قالب طرح کیفی، مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی، رهیافت تحلیل محتوای قراردادی، از طریق نمونه‌گیری هدفمند با حداکثر تنوع، با استفاده از مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته با 35 زن انجام شد. مثلث‌سازی داده‌ها به سه روش مختلف مشاهده، مصاحبه و مطالعه ادبیات طلاق انجام شد. طبق یافته ها 2 تم اصلی، 5 مقوله و 25 زیر مقوله شناسایی شد. نتایج نشان داد که به طور کلی عوامل مداخله گر فردی و فرا فردی در آسیب پذیری زنان پس از طلاق اثر گذارند. اگرچه امکان مداخله در همه عوامل شناخته شده وجود ندارد، یکی از عوامل شناخته شده امکان‌پذیر جهت مداخله روانشناختی، افزون بر خود فرد، خانواده زنان است که می توان با آگاهی بخشی در مورد شرایط استرس زا طلاق و ایجاد فرهنگ سازی مراجعه والدین به مشاور جهت یادگیری نحوه برخورد مناسب با دخترشان پس از طلاق، شدت آسیب پذیری زنان را کاهش داد.