بررسی رابطه بین فرهنگ سازمانی مدارس با انگیزش شغلی معلمان با توجه به نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی (مورد مطالعه: مدارس دولتی مقطع ابتدایی آموزشوپرورش شهر اسلامآبادغرب)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت آموزشی و کارآفرینی دانشگاه رازی کرمانشاه
4 دانشیار گروه آمار، دانشکده علوم، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.30473/etl.2023.63168.3751چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین فرهنگ سازمانی مدرسه با انگیزش شغلی معلمان با توجه به نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی انجام شد. روش پژوهش، توصیفی و از نوع طرحهای همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان ابتدایی شاغل در شهر اسلام آباد غرب در سال تحصیلی 98-1397 با حجم 513 نفر بود و 219 نفر نمونه با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای سنجش، پرسشنامه فرهنگ مدرسه گرونرت (2005)، پرسشنامۀ انگیزش شغلی بخشی و همکاران (1386) و توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر و میشرا (1997) بود. نتایج به دست آمده از آزمون فرضیهها توسط نرم افزارهای Spss 25 و Smart PLS 3 و با استفاده از آزمونهای همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری نشان داد که فرهنگ سازمانی با انگیزش شغلی معلمان رابطه مثبت و معناداری دارد. رابطه توانمندسازی روانشناختی با انگیزش شغلی معلمان مثبت و معنادار است. رابطه فرهنگ سازمانی مدرسه با توانمندسازی روانشناختی معلمان مثبت و معنادار است و در نهایت رابطه فرهنگ سازمانی مدرسه با انگیزش شغلی با توجه به نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی مثبت و معنادار است. با توجه به نتایج، میتوان اظهار داشت اگر فرهنگ سازمانی مدرسه و توانمندسازی روانشناختی معلمان بالا باشد، انگیزش شغلی معلمان هم بالا خواهد بود.
