ساخت نانوساختارهای پلاسمونیک نقره و مطالعه دینامیک مولکولی اثر غلظت پلی‌وینیل‌پیرولیدن بر خواص فوتوفیزیکی و ریزساختار آنها

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه آزاد اسلامی

3 دانشگاه آزاد اسلامی

doi
/amnc.2018.6.23.2
چکیده

در پژوهش حاضر از روش فاز حلالی اتیلن گلایکول به کمک پلی وینیل پیرولیدن (PVP) جهت ساخت نانوساختارهای نقره در حضور هسته­ساز FeCl 3 بهره گرفته می­شود. همچنین علاوه بر آنالیزهای آزمایشگاهی جهت بررسی اثر غلظت PVP بر روی رشد نانوساختارها، از روش شبیه­سازی دینامیک مولکولی نیز جهت مطالعه ساز­و­کار رشد کریستالی نانوساختارهای نقره استفاده می شود. نتایج آنالیزهای پراش اشعه ایکس (XRD) و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) در کنار نتایج شبیه­سازی دینامیک مولکولی نشان داد که PVP در غلظت بهینه به عنوان عامل محافظت­کننده و پایدار­کننده به علت انرژی­های برهمکنش متفاوت Ag-O با صفحات کریستالی مختلف نقره، منجر به رشد ناهمگون نقره و تشکیل نانوسیم می­گردد. همچنین خواص پلاسمونیک نانوساختارهای سنتز شده با بهره­گیری آزمون طیف­سنجی مرئی- فرابنفش (UV-Vis) مورد مطالعه قرار گرفت.