بهینه سازی مدل سخت‌شوندگی کششی بتن براساس تحلیل غیرخطی لایه‌ای تیرهای بتنی مسلح شده با میلگردهای FRP

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 دانشیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان،زاهدان، ایران

doi
10.22060/ceej.2019.16440.6229
چکیده

اثر سخت شوندگی کششی که ناشی از مشارکت بتن بین ترک‌ها در تحمل کشش است، منجر به کاهش کرنش‌های عضو بتن مسلح نسبت به کرنش میلگردها به تنهایی می‌شود. در برخی پیشنهادها، این اثر در رفتار تنش- کرنش بتن بعد از ترک‌خوردگی گنجانده شده است که تعداد اندکی از آنها بتن با مسلح کننده‌های FRP را بررسی کرده‌اند. در ً گستردهای از تیرهای بتنی این تحقیق از مقایسه نتایج تحلیل غیرخطی لایه‌ای و نتایج آزمایشگاهی مجموعه‌ی نسبتا مسلح شده با میلگردهای FRP نسبت به تحقیقات پیشین، برای استخراج رابطه‌ی تنش- کرنش بتن بعد از ترک‌خوردگی استفاده شده‌است. مدل به دست آمده برخلاف مدل‌های پیشین برای همه‌ی انواع میلگردهای FRP ارائه شده است. ثابت‌های مدل با کاربرد روش بهینه‌سازی ژنتیک به دست می‌آیند. از 87 نمودار بار- خیز آزمایشگاهی تیرهای بتنی مسلح شده با میلگردهای FRP تحت خمش چهارنقطه‌ای ، 78 نمودار برای استخراج ثابت‌های مدل و 9 نمودار برای بررسی مدل بهینه به دست آمده به کار می‌روند. علاوه براین 20 درصد از داده‌های 78 تیر درنظر گرفته شده برای استخراج مدل، به صورت تصادفی حذف شده و به جای محاسبه‌ی مدل در کنترل مدل به کار می‌روند. میانگین لگاریتم طبیعی نسبت خیز آزمایشگاهی به محاسباتی برای داده‌های انتخاب شده برای کنترل، با کاربرد مدل اولیه 1/0457و با کاربرد مدل بهینه 0/2668 است. با توجه به اینکه مقدار ایده‌آل لگاریتم نسبت خیز آزمایشگاهی به محاسباتی صفر است، کاربرد مدل بهینه این پارامتر آماری را 74 درصد بهبود داده است. نتایج تحلیل غیرخطی با مدل‌های اولیه و بهینه با روابط آیین‌نامه‌ای نیز مقایسه شده‌اند.