ابزار خودگزارشی، گزارش والدین و نوجوانان برنامه تقویت بنیان خانواده (10-14): ویژگیهای روانسنجی نسخه فارسی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی کاربردی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
doi
10.22054/jem.2023.70390.3407چکیده
با توجه به اهمیت ارزیابی برنامههای توانمندسازی نوجوانان و خانوادهها با استفاده از ابزارهای مناسب، هدف پژوهش حاضر تعیین ویژگیهای روانسنجی نسخه فارسی ابزار خودگزارشی و گزارش والدین و معلمان برنامه تقویت خانواده (14-10) بود. پژوهش حاضر از حیث هدف پژوهش کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری دادهها از نوع پیمایشی-توصیفی بود. جامعهی آماری، نوجوانان 14-10 سال ایرانی بود که در دوره دوم ابتدایی (پایههای چهارم، پنجم و ششم)، مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل 691 دانشآموز (331 پسر، 360 دختر) و 691 والد (334 پدر، 357 مادر) بود که از طریق نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. جهت گرداوری دادهها از پرسشنامه نظرسنجی شخص نوجوان، پرسشنامه نظرسنجی والدین/ سرپرستان، پرسشنامه توانایی و مشکلات- نسخه والدین، معلم و نوجوان و مقیاس کیفیت زندگی مدرسه استفاده شد. تحلیل آیتم نشان داد که آیتمهای هر یک از پرسشنامهها از ویژگیهای مطلوبی برخوردار هستند. نتایج تحلیل اکتشافی و تأییدی نیز نشان داد پرسشنامه والدین و نوجوانان ابزاری تک عاملی است. روایی همزمان ابزارها نیز در حد قابل قبولی بودند؛ بنابراین میتوان نتیجه گرفت که ابزارها از ویژگیهای روانسنجی مناسبی جهت ارزیابی برنامه تقویت بنیان خانواده برخوردار است.