شناخت همگرایی و واگرایی بین ذینفعان شهر هوشمند (مطالعه موردی: شهر اصفهان)
نویسندگان
1 ایران اصفهان، نجف آباد بلوار دانشگاه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
2 دانشگاه آزاد نجف آباد
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجفآباد، نجفآباد، ایران،
4 گروه جغرافیا ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
doi
10.22067/jgusd.2022.69993.1035چکیده
تحقیقات محدودی به مقایسه دیدگاه ذینفعان شهر هوشمند (طرف عرضه و تقاضا) در شهرهای هوشمند پرداخته است. این مقاله به پر کردن این خلاء مهم تحقیقاتی کمک میکند. این پژوهش اولویتهای اقدامات هوشمندسازی مورد نیاز از دیدگاه تصمیمگیران (مدیران شهری، برنامهریزان شهری، طراحان و ارائه دهندگان خدمات شهر هوشمند) را با اولویتهای جامعه هدف (شهروندان) در شهر اصفهان مقایسه کرده است تا نقاط همگرایی و واگرایی این دو گروه را شناسایی کند. جمعیت آماری پژوهش شامل دو گروه است، گروه اول را شهروندان اصفهانی بالای 18 سال تشکیل میدادند و گروه دوم تصمیمگیران امور شهری در سازمانها و ادارات شهری هستند. مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی - تحلیلی میباشد. به منظور تحلیل پرسشنامهها از روشهای آماری آزمون فریدمن و ANOVA استفاده شده است. با توجه به متفاوت بودن تعداد نمونهها، دو گروه مورد مطالعه از آزمون تعقیبی LSD به منظور تعیین معناداری تفاوت میانگین درونگروهی و بیرونگروهی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که در هر دو گروه مورد مطالعه حمل و نقل هوشمند و محیط هوشمند که از زیرساختهای سخت شهر هوشمند در اولویت قرار دارد. از بیست الویت تعیین شده در خدمات هوشمند، هشت مورد مشترک وجود دارد، در حالی که دوازده مورد باقیمانده متفاوت است. مقایسه بین اولویتها، برداشتها و جهتگیری مسئولان و شهروندان شهر اصفهان از یک سو برخی همگراییها را بین آنها نشان میدهد، اما از سوی دیگر واگراییهای بیشتری مشاهده شده است. همگراییهای مشخص شده میتواند برای برنامهریزی مشارکتی در هوشمندسازی شهر اصفهان مورد استفاده قرار گیرد.