تاثیر برنامه روانی آموزشی مثبتنگر بر سبکهای مقابله و بهزیستی تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه روانشناسی تربیتی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2 گروه روانشناسی کاربردی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
4 گروه روانشناسی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران
doi
10.30473/etl.2021.58269.3465چکیده
این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامه روانی آموزشی مثبتنگر بر سبکهای مقابله و بهزیستی تحصیلی در دانشآموزان انجام شد. در یک پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل غیرمعادل و همراه با پیگیری دو ماهه، 52 دانشآموز دختر در دو گروه آزمایش (27 نفر) و کنترل (25 نفر) قبل و بعد از برنامه آموزشی به نسخة کوتاه سیاهة مقابله با موقعیتهای استرسزا (CISS-SF، اندلر و پارکر، 1994)، سیاهة مشغولیت مدرسه (SEI، سالملاـ آرو و آپادایا، 2012) و سیاهة فرسودگی مدرسه (SBI، سالملاـ آرو، کیورا، لیسکینن و نارمی، 2009) پاسخ دادند. از طریق 7 جلسه و هر جلسه دو ساعت، بستۀ روانی ـ آموزشی مثبتنگر به شیوۀ گروهی برای گروه آزمایش اجرا شد. نتایج روش آماری تحلیل واریانس مختلط ساده نشان داد که بستۀ روانی ـ آموزشی مثبتنگر در افزایش سبک مقابلة مسئلهمدار و مشغولیت تحصیلی و در کاهش سبکهای مقابله هیجانمدار و اجتنابی و فرسودگی تحصیلی، مؤثر است. نتایج این پژوهش همسو با دیگر تلاشهای پژوهشی انجام شده ذیل رویکرد آموزش و پرورش مثبت نشان میدهد که مداخله روانی ـ آموزشی مثبتنگر از طریق تغذیه منابع مقابلهای یادگیرندگان و تقویت سرمایه روانی و پرطاقتی روانشناختی آنها ضمن تأمین دغدغة ایمنی روانی یادگیرندگان، در محقق کردن هدفهای پیشرفت تحصیلی آنها نیز مؤثر واقع میشود.