ارائۀ مدل ساختاری استفاده از سیستم یادگیری الکترونیکی با تأکید بر واسطه‌گریِ تمایل رفتاری، سهولت و سودمندیِ ادراک‌شده

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران. ایران

doi
10.30473/etl.2021.59176.3515
چکیده

این پژوهش با هدف ارائۀ مدل ساختاری استفاده از سیستم یادگیری الکترونیکی با تأکید بر واسطه‌گریِ تمایل رفتاری، سهولت و سودمندی ادراک‌شده سامان یافت. در انجام این تحقیق که مطالعه‌ای توصیفی پیمایشی است، 150 نفر از دانشجویان دانشگاه پیام نور تهران در سال تحصیلی 1400-1399 با روش تصادفی طبقه‌بندی‌شده انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گیری، پرسش‌نامۀ استاندارد رضایت کاربر، کیفیت سیستم و استفاده از سیستم رامیرز کرا و همکاران (2017)، قصد رفتاری ونکاتش و بلا (2008)، سودمندی و سهولت دیویس (1989)، هنجار ذهنی و خودکارآمدی عبدالله و وارد (2016) و کیفیت خدمات سیدرال و همکاران (2017) بوده است. داده‌ها نیز به کمک روش معادلات ساختاری از طریق نرم‌افزار پی ال اس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌اند. یافته‌ها نشان داد که هرچه دانشجویان کار کردن با سیستم را آسان‌تر بدانند، از نظام یادگیری الکترونیکی بیشتر استفاده می‌کنند. همچنین احساس خودکارآمدی، رضایت کاربر، هنجار ذهنی و کیفیت سیستم می‌توانند در درک آسانیِ کار با سیستم یادگیری الکترونیکی نقش داشته باشند. کیفیت خدمات و کیفیت سیستم نیز باعث می‌شود که افراد احساس کنند که سیستم یادگیری الکترونیکی سودمند است. به طور کلی، رضایت کاربر، کیفیت سیستم، هنجار ذهنی و خودکارآمدی از طریق سودمندی، سهولت ادراک‌شده و تمایل رفتاری بر استفاده از سیستم یادگیری الکترونیکی اثرگذارند.