شیوع بی‌فرزندی طول عمر در استان خوزستان و عوامل همبسته با آن

نویسندگان

1 استادیار جمعیت شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحدگرمسار

2 دانشجوی دکتری جمعیت شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات،تهران،ایران

3 استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور

doi
10.22095/jwss.2023.340218.2989
چکیده

از جمله ویژگی‌های جمعیتی کشورهای توسعه یافته که امروزه در دیگر کشورها مانند کشور ما ایران نیز قابل مشاهده است، پدیده فرزندآوری پایین و حتی بی‌فرزندی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوع بی‌فرزندی طول عمر یا دائمی در بین زنان ساکن در استان خوزستان انجام شد. برای تحقق این هدف، از داده های خام دو درصد سرشماری1395 استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از جدول فراوانی، آزمون کای اسکوئر و تحلیل رگرسیون لجستیک در محیط نرم افزار SPSSنسخه 20 انجام شد. نتایج نشان داد که 5.3 درصد از زنان 49-40 سال استان خوزستان بی‌فرزند طول عمر هستند. برای بررسی اثر همزمان متغیرهای مستقل بر متغیر وابسته و پیش بینی بی‌فرزندی طول عمر از رگرسیون لجستیک دو وجهی استفاده شد. سطح تحصیلات، وضعیت اشتغال و محل سکونت متغیرهایی هستند که ارتباط معنادار با احتمال بی فرزندی در میـان زنان مورد مطالعه نشان دادند. اگر چه شیوع بی‌فرزندی طول عمر در جمعیت مورد مطالعه در سطح نسبتا پایینی قرار دارد اما برنامه‌ریزی در راستای بهبود وضعیت شغلی و محل سکونت، بـخصوص در میان خانوارهای جوان، می‌تواند مانع از افزایش نسبت بی‌فرزندی در آینده شود.