حسگر زیستی مبتنی بر تحریک پلاسمون پلاریتونهای سطحی: بررسی، مقایسه و بهینهسازی
نویسندگان
1 پژوهشکده علوم فناوری نانو، دانشگاه کاشان، کاشان
2 پژوهشکده علوم فناوری نانو، دانشگاه کاشان، کاشان
3 پژوهشکده علوم فناوری نانو، دانشگاه کاشان، کاشان
doi
چکیده
در این مقاله حسگر زیستی بر پایه تحریک پلاسمون پلاریتون سطحی شامل فلزات پلاسمونیک طلا و نقره مورد بررسی قرار گرفت. اساس عملکرد این حسگر بر حسب مقدار جابجایی در زاویه کمینه بازتاب از سطح ساختار تعریف شد. بازتاب ساختار سه لایه شیشه/فلز پلاسمونیک/دیالکتریک در ضخامتهای 10 تا 80 نانومتر برای زوایای تابشی مختلف مورد محاسبه قرار گرفت و ضخامت بهینه برای داشتن بیشینه تحریک پلاسمون سطحی بدست آورده شد. کمینه بازتاب به ترتیب در ضخامتهای 45 و 5/47 نانومتر برای ساختارهای شامل طلا و نقره بدست آمد و سپس قدرت حسگری این ساختار در ضخامت بهینه مورد بررسی دقیقتر قرار گرفت. در ساختار شیشه/طلا/خون به ازای 01/0 تغییر در ضریب شکست به مقدار 8/1 درجه در کمینه بازتاب جابجایی مشاهده میشود که این مقدار برای حسگر نقره برابر با 37/1 درجه بدست آمد. نتایج نشان دادند که برای ماده زیستی خون، حسگر شامل فلز پلاسمونیک طلا دقت قابل قبولی دارد که میتواند به عنوان یک حسگر زیستی ساده با دقت بالا پیشنهاد شود.