بررسی کیفی نگرش به سیاست های جمعیتی و فرزند آوری (مطالعه موردی جوانان استان اردبیل)
نویسندگان
1 استادیار جامعهشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22095/jwss.2022.342257.2998چکیده
سیاستهای جمعیتی بهمثابه مجموعه تدابیر نظاممند، برای مدیریت تغییرات جمعیت تعریفشده که اغلب با مسئله جمعیتی متناظر است. بر مبنای رقم پایین نرخ باروری کل در ایران و کاهش رشد جمعیت، جمعیت کشور در سالهای آتی احتمالاً همچنان روند کاهشی خواهد داشت؛ بر این اساس در پژوهشی کیفی، نگرش جوانان 20 تا 35 سال شهر اردبیل نسبت به مقولات فرزندآوری و سیاستهای جمعیتی با روش تأویل و بهرهگیری از تکنیک مصاحبه عمیق مطالعه شد. در مرحله کدگذاری باز، از بین دادههای تحقیق 7 مضمون از 7 واحد معنایی متوالی شامل: بیگانگی شناختی، ارزیابی منفی از سیاستها، نارضایتی اجتماعی، زمانمندی باروری، نا همنوایی ناباروری بهمثابه داغ اجتماعی، کفایت کمّی و جنسی استخراج شد. یافتهها نشان میدهد نگرش افراد نسبت به سیاستهای جمعیتی به لحاظ شناختی، پایین و به جهت فقدان اقدام عملی، منفی است. همچنین سیاستهای افزایش جمعیت به علت شرایط حاکم بر جامعه با چالش نارضایتی اجتماعی مواجه است. به نظر میرسد ضروری است نگرش افراد جامعه نسبت به فرزندآوری را در بستر نهاد خانواده مطالعه و تبیین نمود؛ به دلیل آنکه فرزندآوری همچنان امری اجتنابناپذیر است، هرچند که در الگوهای ساختاری جدید، افراد میتوانند زمان فرزندآوری خود را کنترل، مدیریت و انتخاب نمایند.