ظرفیتسنجی نظام حقوق اساسی ایران جهت اجرای سند ملی حقوق کودک و نوجوان مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق عمومی دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای حقوق عمومی دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای حقوق عمومی دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران
doi
10.22095/jwss.2022.332494.2946چکیده
سند ملی حقوق کودک و نوجوان از جمله اسناد مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی است که به قصد تنظیم نظام جامع فرهنگی کشور در زمینه تعلیم و تربیت و پرورش کودکان و نوجوانان تنظیم گردیده است. وجود احکام و و قواعد قانونی که صبغه و سابقهای در موضوع حاضر دارند موجب شده است تا جایگاه سند مزبور در نظام سلسله مراتب هنجاری و به تبع آن ظرفیتسنجی نظام حقوقی در اجرای آن مورد سوال واقع شود. از این رو تحقیق حاضر در پی پاسخ به این سوال است که «سند ملی حقوق کودک و نوجوان چه جایگاهی در نظام حقوقی ایران داشته و طرق اجرایی سازی آن کدام است؟» پژوهش پیشرو به جمعآوری دادههای تحقیقی با روش کتابخانهای پرداخته و با اتخاذ روش توصیفی – تحلیلی به بررسی آنها میپردازد. در مقام ارائه یافتههای این تحقیق باید گفت که به نظر میرسد سند ملی حقوق کودک و نوجوان سندی با ماهیت سیاستی است که برای اجرای آن سه فرض اجرای مستقیم سیاست، اجرا در بستر تقنین و اجرا از طریق وضع مقرره، قابل بیان است و از این میان نگارنده معتقد است اجرای این سند از بستر تقنین با ارائه لایحه توسط دولت، سازگاری بیشتری با نظام حقوق اساسی ایران دارد.