ارزیابی آزمایشگاهی مقاومت باند بین میلگرد و بتن حاوی پودر سنگ آهک

نویسندگان

1 گروه عمران، دانشکده صنعت و معدن چرام، دانشگاه یاسوج، چرام، ایران

2 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی معدن عمران و شیمی، دانشگاه صنعتی بیرجند، بیرجند ایران

doi
10.22060/ceej.2019.16315.6186
چکیده

مقدار چسبندگی بین بتن و میلگردهای مسلح کننده نقش تعیین کنندهای در رفتار سازه‌های بتن مسلح و ً توسط پیوستگی همچنین مود شکست آنها دارد. این چسبندگی که تحت عنوان مقاومت باند شناخته می‌شود، اکثرا مهاری تامین می‌شود و می‌تواند به واسطة تغییر ترکیبات بتن دستخوش تغییر گردد. مقاله حاضر به ارزیابی آزمایشگاهی مقاومت باند بین میلگرد و بتن حاوی پودر سنگ آهک پرداخته است. برای این منظور، مقادیر 5 ،15 و 30 درصد سیمان نمونه بتنی شاهد (بدون پودرسنگ آهک) با سنگ آهک جایگزین شده و مقدار مقاومت باند به همراه مقاومت فشاری برای نمونه‌ها در سنین 7 ،28 و 90 روزه بدست آمده است. دراین تحقیق از نمونه‌های مکعبی با ابعاد 15 سانتی‌متر و میلگرد با قطر 16 میلی‌متر برای ارزیابی باند استفاده شده است. نسبت آب به سیمان ثابت و برابر با 0/4 در نظر گرفته شده است. همچنین مقدار مقاومت باند بین بتن و میلگرد از طریق آزمایش بیرون کشیدن میلگرد محاسبه شده است. نتایج کلی نشان می‌دهند که مقاومت باند با افزایش درصد سنگ آهک در بتن کاهش می‌یابد، مقدار این کاهش برای نمونه با 5 درصد پودر ً 40 درصد بدست آمده است. همچنین سنگ آهک کمتر از 10 درصد و برای نمونه با 30 درصد پودر سنگ آهک تقریبا ارزیابی مدل‌های موجود برای پیش بینی مقاومت باند نشان می‌دهد که این مدل‌ها مقاومت باند بزرگتری نسبت به نتایج آزمایشگاهی ارائه می‌دهند که در جهت خلاف اطمینان است. لذا ارائه یک مدل مناسب برای تخمین مقاومت باند نمونه‌های بتنی حاوی پودرسنگ آهک ضرورت می‌یابد.