بررسی نقش مکان‌های سوم شهری در توسعه گردشگری (مطالعه موردی: پیاده‌راه مرکزی شهر رشت)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد طراحی شهری، گروه شهرسازی، موسسه آموزش عالی دیلمان

2 دانشجوی کارشناسی ارشد شهرسازی- برنامه ریزی شهری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان

3 عضو هیأت علمی گروه مهندسی شهرسازی دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان

doi
10.22067/jgusd.2021.69495.1024
چکیده

امروزه با رشد شهری بدون برنامه و به­دنبال آن افزایش استفاده از اتومبیل، به‌تدریج نقش عابرپیاده در فضاهای­شهری کم‌رنگ می­شود و همین امر موجب کاهش سرزندگی فضاهای­عمومی برای تعاملات­اجتماعی در شهرها شده‌است. هدف پژوهش­حاضر، بررسی سطح و کیفیت تعاملات­اجتماعی در پیاده‌راه­فرهنگی شهر رشت؛ بررسی نقش مکان‌های­سوم در ایجاد تعاملات­اجتماعی و افزایش سطح تعاملات­اجتماعی در توسعه گردشگری است. هدف پژوهش­حاضر، کابردی و روش تحقیق نیز، توصیفی است. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه دارای طیف­لیکرت استفاده شده‌است.همچنین از آزمون تی تک‌نمونه‌ای، تحلیل­عاملی و ضریب­همبستگی پیرسون برای تحلیل داده­ها استفاده­شد. پرسشنامه، شامل 51 سؤال کیفیت­محیطی، کیفیت مکان‌های­سوم، هویت، جذابیت گردشگری و تعاملات اجتماعی را در پیاده‌راه­علم‌الهدی می‌سنجد. حجم نمونه با استفاده از فرمول­کوکران ۳۸۴ نفر محاسبه شد. پایایی آن توسط آزمون آلفای کرونباخ برابر 897/0 شده­است. یافته‌های همبستگی برای هر سه آزمون مقدار قابل­قبولی است و نشان­­می‌دهد که مولفه‌های «هویتمندی­مکان»، «کیفیت­پیاده‌راه» و «مکان‌های‌سوم» تاثیر قابل­توجهی در توسعه و رونق گردشگری در پیاده‌راه دارند. مهمترین نتیجه پژوهش حاضر تبیین روابط هم افزا میان توسعه مکان های سوم و گردشگری است. بنابراین جایگاه مکان های سوم در برنامه ریزی شهری و همچنین برنامه ریزی گردشگری شهری باید در کشورمان مورد تاکید قرار گیرد و افزایش کیفیت های محیطی و فرهنگی آن در نهایت به افزایش تنوع اجتماعی، تعامل میان شهروندان و گردشگران و افزایش درآمدهای پایدار منجر گردد.