بررسی نقش مکانهای سوم شهری در توسعه گردشگری (مطالعه موردی: پیادهراه مرکزی شهر رشت)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد طراحی شهری، گروه شهرسازی، موسسه آموزش عالی دیلمان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد شهرسازی- برنامه ریزی شهری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان
3 عضو هیأت علمی گروه مهندسی شهرسازی دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان
doi
10.22067/jgusd.2021.69495.1024چکیده
امروزه با رشد شهری بدون برنامه و بهدنبال آن افزایش استفاده از اتومبیل، بهتدریج نقش عابرپیاده در فضاهایشهری کمرنگ میشود و همین امر موجب کاهش سرزندگی فضاهایعمومی برای تعاملاتاجتماعی در شهرها شدهاست. هدف پژوهشحاضر، بررسی سطح و کیفیت تعاملاتاجتماعی در پیادهراهفرهنگی شهر رشت؛ بررسی نقش مکانهایسوم در ایجاد تعاملاتاجتماعی و افزایش سطح تعاملاتاجتماعی در توسعه گردشگری است. هدف پژوهشحاضر، کابردی و روش تحقیق نیز، توصیفی است. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه دارای طیفلیکرت استفاده شدهاست.همچنین از آزمون تی تکنمونهای، تحلیلعاملی و ضریبهمبستگی پیرسون برای تحلیل دادهها استفادهشد. پرسشنامه، شامل 51 سؤال کیفیتمحیطی، کیفیت مکانهایسوم، هویت، جذابیت گردشگری و تعاملات اجتماعی را در پیادهراهعلمالهدی میسنجد. حجم نمونه با استفاده از فرمولکوکران ۳۸۴ نفر محاسبه شد. پایایی آن توسط آزمون آلفای کرونباخ برابر 897/0 شدهاست. یافتههای همبستگی برای هر سه آزمون مقدار قابلقبولی است و نشانمیدهد که مولفههای «هویتمندیمکان»، «کیفیتپیادهراه» و «مکانهایسوم» تاثیر قابلتوجهی در توسعه و رونق گردشگری در پیادهراه دارند. مهمترین نتیجه پژوهش حاضر تبیین روابط هم افزا میان توسعه مکان های سوم و گردشگری است. بنابراین جایگاه مکان های سوم در برنامه ریزی شهری و همچنین برنامه ریزی گردشگری شهری باید در کشورمان مورد تاکید قرار گیرد و افزایش کیفیت های محیطی و فرهنگی آن در نهایت به افزایش تنوع اجتماعی، تعامل میان شهروندان و گردشگران و افزایش درآمدهای پایدار منجر گردد.