نقش ویروس کرونا در آموزش مجازی، با تأکید بر فرصتها و چالشها
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت آموزشی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
doi
10.30473/etl.2020.53489.3249چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نگرش معلمان مقطع ابتدایی شهر زاهدان دربارة فرصتها و چالشهای ویروس کرونا برای آموزش مجازی در مدارس با بهرهگیری از روش تحقیق آمیخته متوالی ناهمزمان اکتشافی (کیفی - کمی)، انجام گرفته است. از طریق مصاحبه با 10 معلم با تجربه و توزیع پرسشنامه بین 120 نفر از معلمان مقطع ابتدایی اطلاعات و دادههای کیفی و کمی جمعآوری گردید. شیوة جمعآوری و تجزیه و تحلیل دادهها در بخش کیفی با استفاده از روش کدگذاری اشتروس و کوربین، شامل سه مرحله (باز، محوری و انتخابی) انجام شد. در بخش کمی نیز پس از گردآوری دادهها با پرسشنامة محقق ساخته که از طریق نتایج مصاحبه اولیه، ساخته و روایی محتوایی و پایایی آن به تأیید رسیده بود، با روش آمار توصیفی (درصد و فراوانی) تحلیل دادهها انجام شد. طبق نتایج، چالشها و فرصتها در سه سطح کلان، میانی و خرد مطرح و طبقهبندی شد. در سطح کلان چالشهای، نداشتن تفکر راهبردی مدیران و برنامهریزان؛ سیاستگذاری نامطلوب، ضعف فناوری آموزشی و مدیریت ناکارآمد؛ در سطح میانی چالش ضعف فناوریهای معرفی شده، نداشتن استقلال و آزادی عمل و برهم خوردن بودجه بندی مطرح شده و در سطح خرد حاصل گردید. همچنین از نظر مشارکت کنندگان، شیوع کرونا فرصت هایی را در سطح کلان (فراهم کردن زمینة تغییر، توجه به داشتن برنامهریزی راهبردی و توجه به آموزشهای برخط و مجازی، سطح میانی (خلق فرصت آموزشی برابر و خلق نوآوری آموزشی جدید) و سطح خرد به دنبال داشته است.
