فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جذب سطحى یکى از رایج‌ترین روش ها جهت حذف فلزات سنگین است. اخیراً توجه زیادی به استفاده از مواد  ارزان قیمت مانند ضایعات صنایع، تولیدات غذایى و کشاورزی در مطالعات جذب سطحى شده است. ازآنجاکه قسمت عمده سازه‌ها، حوضچه‌ها و  لوله‌های انتقال فاضلاب از بتن ساخته می‌شوند، استفاده از بتن با ظرفیت جذب فلزات سنگین مى‌تواند یکى از روش‌های مؤثر در حذف آلاینده‌ها به خصوص فلزات سنگین از فاضلاب‌ها باشد. در این تحقیق از دو افزودنى دیاتومیت و ساقه آفتابگردان به عنوان جاذب فلزات سنگین کادمیوم و نیکل از فاضلاب و نیز موادی که بتوانند مقاومت، دوام و پایایى بتن را در سازه های آب و فاضلاب حفظ و حتى افزایش دهند، استفاده شد. دیاتومیت جایگزین بخشى از سیمان و آفتابگردان جایگزین بخشى از  سنگدانه مصرفى بتن شد. توانایى جذب نیکل و کادمیوم توسط اجزای مختلف تشکیل دهنده بتن (سیمان، سیلت، دیاتومیت و ساقه آفتابگردان) موردبررسى قرار گرفت. سیمان قادر به حذف کامل نیکل و کادمیوم بود. دیگر اجزای  تشکیل دهنده بتن نیز توانایى خوبى در حذف نیکل و کادمیوم داشتند. ظرفیت جاذب ها برای نیکل و کادمیوم به ترتیب برای دیاتومیت، سیلت و ساقه آفتابگردان 2/85 و 1/88، 2/61 و 2/82، 18/45 و6/82  میلى‌گرم بر گرم به دست آمد. همچنین روابط مربوط به  همدماهای جذب لانگمویر و فروندلیچ برای هرکدام از جاذب‌ها  اندازه‌گیری شد و نتایج نشان داد هر دو  هم‌دمای لانگمویر و فروندلیچ برای توصیف فرایند جذب نیکل و کادمیوم توسط جاذب‌ها مناسب هستند. تکه‌های بتنى کادمیوم را به طور کامل حذف کردند اما در جذب نیکل نمونه شاهد بهترین عملکرد را داشت.