واکاوی سازوکار انقباضشهری و وابستگی آن با فرهنگ برنامه ریزی(مورد پژوهی: منطقه8 کلانشهر تبریز)
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی اراک
2 دانشگاه هنر اسلامی تبریز
3 دانشگاه هنر اسلامی تبریز
doi
10.22067/jgusd.2022.47898.0چکیده
ساختارهای شهری همواره متحمل دگرگونیهای دائمی بوده و متاثر از عوامل درونی و بیرونی، رشد و انقباض را در جمعیت خود تجربه کردهاند. برنامهریزی برای شهرهای درحال انقباض دیگر تحت پیشگزارههای رشد شهری معنادار نیست و نیازمند تغییر به پارادایم دیگری است. از اینرو چالش شهرهای در حال انقباض، پتانسیل ایجاد زمینه تغییر در فرهنگبرنامهریزی را نیز دارا میباشند. انقباض شهری به عنوان پدیدهای که به لحاظ تجربی انگاشتپردازی شده، ناشی از میانکٌنِش محرکهای متغیر انقباض در سطوح مختلف فضایی است که به کاهش جمعیت در مقیاس محلی منجر گشته و ممکن است با افت اقتصادی و تغییرات جمعیتی نیز همراه باشد. هدف این پژوهش شناسایی و بررسی عوامل و محرکههای تأثیرگذار بر انقباض شهری در حال رخداد در منطقه ۸ کلانشهر تبریز و نیز بررسی پیامدها و اثرات ناشی از این پدیده بر برنامهریزی میباشد که منجر به عدم توانایی منطقه در جذب و نگهداشت جمعیت شده است. بدین ترتیب در راستای دستیابی به هدف پژوهش از روش تحقیق ترکیبیِ متوالیِ اکتشافی بهره گرفته شده است. نتایج تحلیل حاکی از آن است که پدیده انقباض شهری ناشی از مؤلفههایی است که در بستر برنامهریزی ساختار فضایی بررسی شده و متناسب با شرایط و ویژگیهای هر محیط، تعیین میگردد. در منطقه مورد مطالعه نیز عوامل و محرکههای کاهش جمعیت شناسایی شده به ترتیب در ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی، آلودگی محیطی و منظر شهری بیشترین میزان اثرگذاری بر رخداد این پدیده را دارا میباشند.