حق بهرهمندی از شیر مادر در اردوگاه پناهندگان در پرتو نظام بینالمللی حقوق بشر
نویسندگان
1 استادیار گروه مطالعات زنان و خانواده دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه حقوق دانشگاه پیام نور ، تهران، ایران.
doi
10.22095/jwss.2022.310666.2823چکیده
تغذیه با شیر مادر یکی از مهمترین ضروریات، در فرایندِ سلامت و رشد و نمو کودکان است.در اغلب کشورهای جهان با توجه به توصیههای سازمان بهداشت جهانی و حساسیتهای موجود در زمینهی تغذیهی نوزادان با شیر مادر، عرضه و ارائهی شیرخشک با محدویتهای جدی مواجه میباشد. از سوی دیگر با توجه به وجود بحرانهای اجتماعی، اقتصادی و امنیتی در نقاط مختلف دنیا، جهان با چالشِ افزایش تعداد آواراگان و پناهندگان، مواجه است. با هدف اسکان موقت آوارگان و کمک به آنها برخی از کشورهای جهان، اردوگاههای موقتی را در نقاط مرزی خود برپا نمودهاند. تعداد زیادی از زنان و کودکان در این اردوگاهها اسکان یافتهاند. با توجه به ارائهی شیرخشک در این اردوگاهها در قالب کمکهای بشردوستانه، وضعیت تغذیهی نوزادان و کودکان شیرخواره و همچنین مسائل مربوط به سلامت و رشد نموشان، به یک نگرانیِ حقوق بشری تبدیل شده است. در این راستا، پژوهش حاضر با توسل به شیوهی تحلیلی ـ توصیفی به دنبال یافتن پاسخی مناسب برای دو پرسش است. اول، اینکه آیا، طبق قواعد بین المللی حقوق بشری، حقی به نام حق بر بهرهمند شدن از شیر مادر وجود دارد؟ اگر چنین حقی وجود دارد، با توجه به شرایط اضطراری موجود در اردوگاههای پناهندگان، چگونه میتوان از عهدهی اجرا و تأمینِ چنین حقی برآمد؟ به نظر میرسد در قالب برخی از اسناد حقوق بشری ، بحث حقِ بر شیر مادر به نوعی مطرح شده و تأمین این حق، تعهدی است که دولتهای برپاکنندهی اردوگاه، بر عهده دارند.