تحلیل اقتصادی ارتقاء زیستپذیری مجتمعهای مسکونی انبوه با بهکارگیری رهیافت مشارکت عمومی-خصوصی(محله بهار شهر اصفهان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22067/jgusd.2021.68846.1017چکیده
افزایش مجتمعهای مسکونی انبوه، افزونبر پاسخ به نیاز فعلی مسکن، مشکلی برای نوسازی در آیندهی شهرها میباشد. فرسودگی، افت زیستپذیری یک مجموعۀ مسکونی آپارتمانی (همچون محلۀ بهار در جنوب شهر اصفهان) و اختلافات مالکیتی ناشی از آن، تهدیدهایی برای ورود سرمایهگذاران بهمنظور نوسازی میباشد. در این مقاله با هدف بهکارگیری ظرفیتهای رهیافت مشارکت عمومی-خصوصی بهمنظور ارتقاء زیستپذیری در مجموعه مسکونی انبوه محلۀ بهار برپایۀ سودآوری برای بخش خصوصی، پشتیبانی بخش عمومی از ارزشها و منافع بخش خصوصی، ایجاد فضای رقابتی و بیشینه نمودن منافع مشترک بخشهای عمومی و خصوصی، یک پژوهش کاربردی دوگانۀ توصیفی-تحلیلی در دستورکار قرار گرفته است. با انجام تحلیلهایی چون تحلیل ذینفعان برپایۀ ماتریس قدرت-منفعت، تحلیل متون مدون و تحلیل نظرات ذینفعان کلیدی، گزینههای چهارگانۀ ساختوساز در زمینه سرمایهگذاری برای ارتقاء زیستپذیری در مجتمعهای انبوه مسکن در محلۀ بهار اصفهان برپایۀ رهیافت مشارکت عمومی-خصوصی طراحی و با تحلیل ارزش خالص فعلی[1] و تحلیل نرخ بازده داخلی[2] میزان سودآوری هر یک از گزینههای پیشنهادی محاسبه شده است. یافتههای برآمده از تحلیل تمایل توسعهگران بخش مسکن، برای اختیار هر یک از گزینههای سودآور برای ارتقاء زیستپذیری نشان میدهند تشکیل تعاونی (همکاری گروهی)، ارائه مستندات توسط هیأت مدیره مجتمعهای مسکونی انبوه (شفافیت)، اعطای تراکم بیشتر از تراکم پیشنهادی از سوی کمیسیون ماده 5 (ارزش افزوده)، خروج همه مالکان از پروژه و خرید کلیه واحدهای مسکونی از مالکان مهمترین شرایط سرمایهگذار بخش خصوصی برای ورود به فرایند مشارکت با بخش عمومی در راستای ارتقاء زیستپذیری مجتمعهای مسکونی در محله بهار هستند. [1]. Net present value (NPV)[2]. Internal rate of return (IRR)