فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تخریب پل ناشی از پدیده آبشستگی موضعی در اطراف پایه ها یا تکیه گاه‌های آن یک پدیده رایج می‌باشد. به همین منظور می‌بایست با استفاده از روش‌هایی از تخریب این سازه‌ها جلوگیری کرد. از جمله ابزارهایی که بدین منظور می‌توان استفاده کرد، شکاف و طوقه می‌باشند. لذا در این پژوهش با انجام 49 آزمایش به بررسی و مقایسه عملکرد این دو ابزار با رویکردهای جدید در اطراف تکیه‌گاه‌های پل با استفاده از مدل آزمایشگاهی در شرایط جریان‌های مختلف خواهیم پرداخت. نتایج نشان می‌دهد که مؤثرترین مدل شکاف علیرغم اینکه می تواند ابعاد و عمق چاله آبشستگی را به میزان 61 درصد کاهش دهد، ولیکن قادر به تعویق انداختن زمان شروع پدیده آبشستگی و دور کردن چاله آبشستگی از اطراف تکیه گاه نمی‌باشد. در صورتی که در مؤثرترین طوقه و بیشترین عدد فرود، زمان رسیدن چاله آبشستگی به نقطه مبناء بعد از سپری شدن 120 دقیقه از شروع آزمایش می‌باشد. در این مدل طوقه، ماکزیمم ّبشستگی در نقطه مبناء و عمق چاله آبشستگی به نقطه دورتری از تکیه گاه منتقل شده و درصد کاهش عمق چاله آ بستر فرسایش پذیر به ترتیب 96 و 56 درصد می‌باشد.