تحلیل الگوی مسیریابی کودکان 10 تا 14 سال با تأکید بر رشد شناختی (مطالعه موردی: محله لشگر قاسمآباد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران
2 دانشیار گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، نیشابور، ایران
doi
10.22067/jgusd.2021.47741.0چکیده
اهمیت بررسی رشد در حیطهی رشته روانشناسی کودک تبلور مییابد. از سویی دیگر مقولهی رشد شناختی بهعنوان منبع آگاهیبخش درزمینه رشد کودکان است و در فرآیند مسیریابی کودکان تأثیر دوچندان دارد. توجه به این امر در فضاهای شهری میتوانند سبب سهولت مسیریابی موفق کودکان شود. هدف از این پژوهش تحلیل الگوی مسیریابی با تأکید بر رشد شناختی کودکان 10 تا 14 سال میباشند روش تحقیق در پژوهش حاضر کاربردی است. در این راستا بهمنظور گردآوری دادهها از مشاهدات میدانی، پرسشنامه و بازدید از محدوده استفادهشده است. روش نمونهگیری بهصورت تصادفی با استفاده از فورمول کوکران است و تکمیل پرسشنامه توسط 106 نفر از کودکانی در بازهی سنی 12-10 سال و 106 نفر از کودکان در بازهی سنی 14-12 تکمیل گردیده است. تحلیل دادهها برای تحلیل الگوی مسیریابی کودکان با تأثیرپذیری از رشد شناختی در محله لشگر بهصورت کمی از روش تحلیل عاملی با استفاده از نرمافزار لیزرل محاسبه گردیده است. در تحلیل دادهها برای ارزیابی ارتباط مابین مسیریابی و رشد شناختی پس از جمعآوری دادهها، اطلاعات حاصل با روشهای آماری آزمون تی وابسته، آزمون فرضیات کلموگروف-اسمیرنف تحلیل گردیده است. نتایج پژوهش حکایت از آن دارد که کودکان در بازهی سنی 12-10 سال، بیشتر به رنگ نماها، فرم بنا و ساختمانهایی که فرم و عملکرد شاخصی دارند اشارهکردهاند، همچنین کودکان در بازه سنی 14-12 سال به نشانههای شاخص که دارای کالبد متمایز نسبت به سایر ابنیه در محله داشتهاند.