آیندهپژوهی راهبردی کلانشهر اصفهان (بر مبنای آنالیز چالشها با مدل علت و معلولی)
نویسندگان
1 نجف آباد
2 دانشگاه آزاد نجف آباد
doi
10.22067/jgusd.2021.46623.0چکیده
عدم وجود نگاه آیندهپژوهانه در نظام توسعه شهری از عوامل عمده ضعف نظام برنامهریزی شهری در نظر گرفته شده است، از اینرو ضروری است تا آینده را در چارچوب مدلهای آیندهپژوهی و با رویکرد برنامهریزی شهری قابل فهم کرده تا از چالشهای پیش رو با حداقل آسیب عبور نمائیم. این پژوهش، با هدف آینده پژوهی در برنامهریزی و مدیریت شهری با رویکرد شناخت چالشهای آینـده در حـوزه برنامهریزی شهری کلانشهر اصفهان و شناخت راهبردهای اجرایی به منظور کاهش چالشها از دیدگاه متخصصان و مدیران اجرایی نگاشته شده است. در این تحقیق در گام اول با استفاده از نظر خبرگان و کارشناسان اجرایی حوزه مدیریت شهری و مدل دلفی، تعداد 16 عامل به عنوان چالشهای کلیدی شهر اصفهان در آینده تبیین گردید. درگام دوم از روش دیمتل به منظور تجزیهوتحلیل و رتبهبندی عوامل علی و معلولی استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل علی و معلولی دیمتل نشان میدهد که عدم مدیریت یکپارچه و کارآمد شهری، الحاقات به شهر اصفهان و تراکم فروشی شهرداری اصلیترین و تاثیرگذارترین عوامل در ایجاد بحرانهای آینده شهر اصفهان هستند و در نهایت با استفاده از نظر خبرگان و استفاده از مدل دلفی کارآمدترین راهکارها با توجه به معضلات مطرح شده تعیین و با استفاده از مدل آنتروپی شانون رتبهبندی شده است. نتایج نشان میدهد که مهمترین راهبردهای برونرفت از معضلات کلانشهر اصفهان برنامه ریزی و دیدگاه یکپارچه به مسائل شهری و استقرار مدیریت یکپارچه شهری، تهیه و تدوین طرح جامع شهری با رویکردهای نوین و برنامهریزی با مشارکت مردم ( مردم برای مردم) است.
