بررسی اهمیت خروج از مرکزیت اتفاقی در طراحی لرزهای ساختمانهای فولادی با سیستم دوگانه تحت اثر زلزلههای حوزه دور و نزدیک گسل
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران
2 شهر جدید سهند- دانشگاه صنعتی سهند- دانشکده مهندسی عمران
doi
10.22060/ceej.2019.15618.5975چکیده
در پی تشدید پاسخ لرزهای ساختمانها در اثر پیچش، به منظور درنظرگیری عواملی که تاثیر آنها در طراحی ساختمان به صراحت در پاسخ پیچشی لحاظ نمیگردند، آییننامهها ضابطهای را با نام خروج از مرکزیت طراحی اتفاقی معرفی مینمایند. در این مطالعه، تاثیر ضابطه خروج از مرکزیت طراحی اتفاقی استاندارد زلزله 2800 در طراحی لرزهای ساختمانهای فولادی متقارن و نامتقارن 5 طبقه، دارای سیستم باربر جانبی دوگانه، در دو حالت پیچشی سخت و نرم با خروج از مرکزیتهای جرمی اولیه 0.10b و 0.20b که b اندازه بعد پلان ساختمان میباشد، مورد بررسی قرار میگیرد. بدین منظور، ساختمانها تحت تحلیلهای تاریخچه زمانی غیرخطی با بکارگیری سه دسته رکورد زلزله حوزه دور و نزدیک گسل پالسدار و بدون پالس قرار میگیرند. در مرحله اول، تاثیر خروج از مرکزیت طراحی اتفاقی روی ساختمانهای متقارن و نامتقارن بررسی میگردد. در مرحله دوم، ساختمانهای طراحی نشده و طراحی شده برای خروج از مرکزیت طراحی اتفاقی با اعمال خروج از مرکزیت اتفاقی واقعی و جابجا نمودن مرکز جرم به مقدار 5 درصد بعد ساختمان در دو جهت X و Y تحت تحلیلهای تاریخچه زمانی غیرخطی قرار میگیرند. نتایج نشان میدهند که ضابطه خروج از مرکزیت طراحی اتفاقی تاثیر اندکی در پاسخهای لرزهای غیرالاستیک دارد و میتواند برای ساختمانهای پیچشی سخت نادیده گرفته شود. از طرف دیگر، خروج از مرکزیت جرمی اتفاقی تاثیر بیشتری در ساختمانهای پیچشی نرم دارد، ولی ضابطه خروج از مرکزیت طراحی اتفاقی تاثیر اندکی روی کاهش پاسخهای لرزهای دارد. بنابراین، ضابطه خروج از مرکزیت طراحی اتفاقی برای ساختمانهای پیچشی نرم نیاز به اصلاح دارد.